canada 2000/2001
Kicking Horse, Canada
Off-piste, toerskiën en heliskiën met Edward Bekker, onze Nederlandse berggids.
We vertrekken vanuit Calgary met een grote, comfortabele Chevyvan en skiën in de perfect verzorgde skigebieden van Fernie en Lake Louise. We vervolgen onze weg richting Golden en Revelstoke. Hier, in de Columbia Mountains, valt gemiddeld 10 m poedersneeuw per jaar! Boven Golden is aan het nieuwe skigebied The Kicking Horse gebouwd met veel off-piste- en toerskimogelijkheden, dus hier hebben we een primeur!
Na een toertocht op de Rogers Pass gaan we vanuit Revelstoke een dag heli-skiën boven de Columbia Rivier, een absoluut hoogtepunt.
Tijdens deze reis overnachten we in sfeervolle motels en guesthouses, vaak met open haard, hottub en sauna.
Zwaarte
Voor een off-piste-reis was het beslist geen zware trip te noemen. We zaten meestal in of heel dichtbij een bestaand skigebied zodat we volop van liften gebruik konden maken. Slechts twee dagen hoefden we te toeren (met vellen onder de ski's omhoog klimmen) en één dag genoten we de luxe van het heliskiën.
Canada
Ik vond Canada erg veel op de US lijken (ik ken alleen Californië van ruim een half jaar terug). De houding van de mensen, het straatbeeld, de fastfoodcentra, de auto's, de uitgestrektheid, noem maar op. Zelfs de natuur lijkt erop, al is Canada uiteraard veel en veel dunner bevolkt.
Wij bevonden ons in een klein deel van het land, nl. de Rockies ten westen van Calgary. De Rockies hebben we eigenlijk nauwelijks gezien, omdat we toevallig Canada bezochten tijdens een bewolkte en miezerige periode. Maar een enkele keer scheen toch de zon en spreidde een schitterend landschap zich voor onze voeten uit, weidser maar iets minder spectaculair dan de Alpen, naar mijn mening.
In de winter kan je uiteraard minder profiteren van de onaangetaste natuur van Canada, want je kan met die kou niet veel kanten op. Wel kan je vanuit de auto toch een goede indruk krijgen van de ongereptheid, als je zo uren over de eenzame wegen rijdt. Veel wild zie je niet in de winter, afgezien van enkele elanden.
In veel hotels en restaurants zie je opgezet wild, met indrukwekkende beren die de meeste aandacht trekken, maar ook veel herten, elanden e.d. Erg mooi, dat zie je niet in Europa.
Het weer
Canada in deze tijd is normaal gesproken heel erg koud. In Calgary zijn de normale temperaturen rond -15 tot -20 met weinig wind. Aan de westkant van de Rockies valt dan de meeste sneeuw, hoe verder naar de oostkant, voorbij Calgary, hoe droger. Maar toen wij er waren, bewogen de temperaturen zich meestal van 0 tot -5 en lag er niet al te veel sneeuw, het minste van de afgelopen 15 jaar. Wel jammer, want juist voor off-piste, toerskiën en heliskiën heb je een dikke laag sneeuw nodig. Dikker dan in de skigebieden, waar ze met een beetje sneeuw (zeg 30cm) al een redelijke piste kunnen onderhouden, door deze zorgvuldig te prepareren. Jammer voor ons, want je gaat toch in de eerste plaats naar Canada voor dikke poedersneeuw in ongerepte bossen, hetgeen nu nauwelijks mogelijk was.
Service
De bediening is uitstekend te noemen. Ze hebben alle aandacht voor je, je wordt altijd vriendelijk en met een glimlach ontvangen en meestal snel en adequaat geholpen. De bestelling deden wij meestal met seperate bills, wat geen enkel probleem opleverde (moet je in NL mee aankomen!). En als de gerechten werden opgediend, wist de bediening vaak vlekkeloos zonder extra na te vragen wat iedereen afzonderlijk had besteld.
Vaak maakte ik ook mee dat het bedienend personeel probeerde je naam te onthouden, en het is dan ook heel leuk om ineens door een vreemde met "Jim" aangesproken te worden.
Over de 15%-service bestaat bij Nederlanders erg veel misverstand. Dit percentage moet je bij de rekening optellen en is het eigenlijke loon voor het personeel, dat die 15% echt nodig heeft. Het is dus niet zomaar een fooi o.i.d. Bij self-service betaal je deze 15% overigens niet.
Opvallend is het grote aantal mensen dat rondloopt in de dienstverlening, bijv. in de skigebieden, waar je bij gondelliften soms vier mensen aantreft die de ski's van je overnemen en voor je in de gondels plaatst, zodat je rustig de tijd hebt om in te stappen. Iedereen zegt je ook goeiendag of vraagt how are ya, en bij veel stoeltjesliften is personeel dat ervoor zorgt dat het er bij lange rijen geordend aan toe gaat en dat de stoeltjes voor 100% worden bezet. Als je met een groep skiet kan je ook gratis gebruik maken van een ski-host, die met je meeskiet en het gebied laat zien.
Verder brengen kleine details, als tissues bij de liften en borden waarop je een berichtje kan achterlaten voor anderen, het serviceniveau in de skigebieden op een hoog niveau, waar ze in Europa veel van kunnen leren. De skipassen zijn overigens wel erg prijzig, vaak rond ƒ 70,00 per dag.
Eten
In Canada wordt veel buiten de deur ontbeten, bijv. bij een keten als Denny's, waar je voor rond ƒ 12,00 een stevige hap krijgt. Er worden grote hoeveelheden geserveerd en veel vette hap, zoals pannenkoeken, hashbrowns (gebakken aardappeltjes), worstjes, gebakken spek en ham, omelet e.d. Ook wel veel vers fruit en yoghurt. Als je hieraan toegeeft dan dij je wel een beetje uit, denk ik.
Lunch en diner: over het niveau van het gebodene wordt verschillend gedacht, maar ik vind het meestal maar matigjes wat in de restaurants wordt geserveerd. Als je rundvlees bestelt, biefstukken e.d., dan hebben we het wél over kwalitatief voortreffelijk vlees. Maar voor de rest is het vooral grote hoeveelheden niet zo verfijnd eten. De voorafjes lijken vaak zo van de groothandel afkomstig te zijn en smaken niet zo verfijnd. Bij de hoofdgerechten heb je vaak onnoemelijk veel keus uit aardappelgerechten en groentes. De toetjes zijn aardig, maar ook niet meer dan dat. Vaak erg zoet en meestal erg zwaar, zoals het gebak, dat wel voor het grootste deel uit boter lijkt te bestaan.
Uitgaan
Bij een disco/dansgelegenheid wordt je soms ontvangen door een host, die een praatje met je maakt voor je wordt binnengelaten. In een disco wordt maar een max. aantal mensen toegelaten, zodat het niet te vol wordt. Er zijn dansgelegenheden met traditionele westernmuziek, waar ook veel line-dancing wordt gedaan en daarnaast ook gewone disco's met de bekende moderne dance.
In de meeste tenten kan je bij de bar iets te drinken bestellen, maar staat er ook bediening (vaak vrouwen met soms opgepompte heliumborsten) midden in de zaak met alleen bier of loopt iemand rond met een fles sterke drank en losse glaasjes, waar je snel iets kan kopen. Erg klantgericht dus.
Bij de uitgang betaal je de porter niets, maar geef je de dame van de garderobe een ruime fooi. De idee is dat je wel iets aan vrouwen geeft, maar niet aan mannen.
Bier: je kan zgn. jugs bestellen voor rond $14 (ƒ 21,00), waar 7 glazen bier uitgaan. Losse flesjes zijn rond ƒ 7,00. In de frisdranken wordt altijd een grote hoeveelheid ijs gegooid, hetgeen wij meestal niet zo op prijs stellen, dus vragen we vaak frisdrank zonder ijs.
De koffie is amerikaans, dus meestal erg slap en soms staat het al erg lang te pruttelen op een warmhoudplaatje. Wel kan je onbeperkt refills krijgen. In veel hotels waar wij zaten was koffie en thee gratis, elders kost het rond de ƒ 2,00. Ook kan je soms espresso of cappuccino krijgen, waar ik ook al niet zo enthousiast over kan zijn.
De wijnen komen soms uit een karaf, maar meestal worden ze per fles geserveerd. Er zijn Canadese wijnen uit British Colombia en er worden volop uitstekende Chileense wijnen geschonken. In restaurants betaal je dan tussen ƒ 40,00 en ƒ 55,00 per fles voor de goedkopere wijnen.
De groep
Ik ben nu al een aantal keren met groepsreizen meegegaan op skivakantie, hetgeen mij altijd goed is bevallen, maar deze Canada-groep had iets extra's. Je zit 10 dagen bovenop elkaars lip, dus dat trekt een zware wissel op de omgang met elkaar. Maar de sfeer was uitstekend te noemen, iedereen leek het goed naar zijn zin te hebben (ondanks de mindere sneeuwomstandigheden, waar we allemaal op gehoopt, ja bijna gerekend had) en niemand viel buiten de boot. Allemaal even flexibel, makkelijk in omgang, zelden pessimistisch of chagrijnig. Er is ontzettend veel gelachen en ook van tijd tot tijd heel serieus gebabbeld. We hebben zowat altijd alles samen gedaan, van ontbijt 's-ochtends, tot disco in de late uurtjes, immer in een ongedwongen relaxte sfeer.
Van de momenten in de auto heb ik ook erg genoten, vaak scherpe grappen makend over en weer, slap ouwehoeren of gewoon genieten van het landschap wegdoezelend onder het genot van heerlijke muziek (St.Germain).
Kortom, een perfecte groep (van vnl. construction workers) die gezamenlijk van deze trip een onvergetelijke reis hebben gemaakt.
Edward: onze gids, heeft ons op voorbeeldige wijze door Canada geloodst. Hij heeft hard moeten werken, de Chevyvan gereden, de weg gezocht, voorgeskied, alternatieven bedacht als het weer even tegenzat, de hotels en restaurants geregeld enz.
Joop: de nestor van de groep, die deze reis van zijn vrouw heeft gekregen voor zijn 50e verjaardag, altijd vrolijk en beschikkend over een ijzeren conditie.
Jan: de immer behulpzame en stabiele factor in de groep
Taco: onze Canada-kenner die gaandeweg de reis steeds losser kwam
Alex: de sportieve gozer, die zich keurig van de alcohol weet te onthouden
Bernd: onze Chinese limburger, die over een wel hele soepele skitechniek beschikt, vaak kwajongen, maar toch heel lief
Guus: een rustige factor in de groep, die samen met Shirley binnenkort 2 jaar gaat zeilen
Shirley: brutaal meisje dat (gelukkig) geen blad voor haar mond neemt
Sander: onze vliegende skiër, die altijd wel wat (leuks) te zeggen had en een grote inbreng had op de sfeer in de groep
Hanneke: aardige bescheiden meid, samen met Shirley zorgend voor de zo belangrijke vrouwelijke factor als tegenwicht tegen al dat mannenpraat
Jim: de verlegen nep-indo, de meest kwetsbare en zielige van de groep.