jim forclaz
freek afkoelen
Een rondje fietsen met volle bepakking door Freek Verbakel en Jim van den Berg vanuit Chamonix, waarbij we Frankrijk, Zwitserland en Italië aandoen.
|
jim forclaz |
freek afkoelen |
Campings
Kosten p.p.
tussen 5 en 7 euro.
Af en toe op
de camping, ook vaak in een restaurantje.
Steeds over de
weg, een enkel stukje fietspad (10km bij Annecy), 1 x onverhard
gefietst bij de Col de Glières. Lange beklimmingen, niet te
steil met vaak 7/8%, maar door de lengte natuurlijk wel zwaar.
In Frankrijk
is het prima fietsen, al zijn de Noord-Alpen redelijk druk, dus
goed zoeken naar de rustige voor fietsers geschikte weggetjes.
Zwitserland is (wat mij betreft) geen echt fietsland: op de
bergwegen wordt erg hard gereden en op veel passen (zoals Grand
St. Bernard, Mosses en Forclaz) is teveel verkeer. Wel heeft
Zwitserland een uitgebreid fietsnetwerk opgebouwd, maar die
bevinden zich vooral in de dalen.
De feiten
8 dagen
gefietst
772 km
afgelegd
22 cols
bedwongen
17.800 hoogtemeters
grand saintbernard |
jim grand saintbernard |
16 juli:
Chamonix, samen met Freek en de auto naar Chamonix gereden en
overnacht op een camping in Les Bossons. Het was erg benauwd weer.
17 juli:
Col du Grand St.Bernard, 87km, 2930 hoogtemeters
Vroeg opgestaan, gegeten en op de fiets gestapt. Eerst de Col des Montets (1461 m) over, afgedaald naar Zwitserland en weer klimmen naar de Col de la Forclaz (1526 m). Vervolgens een lange afdaling naar Martigny. In de afdaling komen we Martin en Martin tegen. Een Pool en een Zweed die door Europa fietsen en elkaar die ochtend ontmoet hebben. Ze rijden omhoog, dus gaan ze de andere kant op dan wij. Wij vervolgen onze weg richting Italië en klimmen in een moordende hitte weer omhoog van 600 meter naar de Col du Grand St. Bernard. Dat is een klim met een lengte van tegen de 40 kilometer. Het is erg warm. De weg is druk bereden, waarschijnlijk door 'zondagsverkeer' dat op familiebezoek gaat. Telkens denk je dat je niet zoveel kunt zweten, maar je blijkt toch nog meer vocht kwijt te kunnen. Dus drinken en drinken we bij.
Vervolgens
komen we in een tunnel terecht. Even denk ik dat we de verkeerde
afslag hebben genomen en al in de Tunnel du Grand St.Bernard
zitten, maar uiteindelijk mogen we de tunnel uit en de laatste 7
kilometer steil omhoog naar 2469 meter hoogte klimmen. 's-Avonds
om 19 uur komen we eindelijk aan op de Col du Grand St.Bernard
(2469m). Het was een redelijk saaie beklimming, met weinig
uitzichten.
We hebben daar overnacht in een prima hotel direct naast de Hospice, met heerlijk eten.
freek jim grand saintbernard |
grand saintbernard italie |
18 juli:
Seez, 117km, 1710 hoogtemeters
Er hangen wat wolken in de lucht. De afdaling aan de Italiaanse kant van de bergpas is veel mooier. De weg daalt naar Aosta. Wanneer we die stad verlaten is het drukkend warm, en nog voor Courmayeur schieten de bliksemflitsen door de lucht en komt het water met bakken tegelijk naar beneden. Toch maar even schuilen. Een uurtje later is het droog en rijden we verder, de Col du Petit St.Bernard (2188m) over. In de klim begint het weer te regenen en te onweren. Toch rijden we door. Op 7 km voor de top schuilen we en even later begint de zon weer te schijnen, dus kunnen we weer verder. Het landschap is prachtig, de uitzichten mooi. We rijden bijna fluitend de pas over en dalen af naar Séez. Een geweldige afdaling, met mooie uitzichten. Net op tijd komen we daar aan, want de tent staat nog niet of het regent en onweert weer, en dat houdt aan tot de volgende ochtend 6 uur. Dus toch maar buiten de deur gegeten, anders wordt de macaroni zo waterig....
petit saintbernard |
jim petit saintbernard |
19 juli:
Flumet, 81km, 2575 hoogtemeters
Dinsdag alles druipnat ingepakt. Toch maar niet de Col d'Iseran opgefietst maar de andere kant opgegaan, de Cormet de Roselend (1966 m) Een prachtige klim door een mooie kloof, wel redelijk steil. Boven is het erg koud, dus snel afgedaald naar het meer. Weer een klein stukje klimmen voor de Col de Meteillet (1605m) maar dat mocht eigenlijk geen naam hebben. Daarna slingert de weg zich door de velden omhoog naar de Col du Pré (1748m). Daar krijgen we kaas van een Belg en bloemen van zijn kleine zoontje. Een mooie afdaling volgt naar Beaufort, bekend van de kaas. Het is warm geworden, dus leggen we de tent te drogen voor het gemeentehuis, terwijl wij op een bankje brood eten. Daarna klimmen we omhoog naar de Col des Saisies (1650m). Deze klim is minder mooi, de weg is weer wat drukker en het dorpje Des Saisies dat op de pas ligt, is een grote deceptie, een echte wintersportplaats, maar in de zomer 'opgeleukt' voor de toeristen met een kermis, squadbaan en meer van dat soort ongein. Snel maar afgedaald naar Flumet, waar de camping erg rustig was. 's-Avonds vrij duur gegeten vlakbij de camping.
freek petit saintbernard |
jim freek roselend |
roselend afdaling |
jim freek col du pre |
20 juli:
Thorens-Glières, 107km, 1970 hoogtemeters
Vanuit Flumet
de Col des Aravis (1486m) opgefietst, eerst door een mooie
maar frisse kloof, daarna lekker in het zonnetje. Na een korte
afdaling weer geklommen, nu naar de Col de la Croix Fry (1467m)
en een lange afdaling en een gestage klim naar de Col du
Marais (843m). Hier zijn wat meer fietsers, we passeren o.a.
2 oudere franse dametjes op de racefiets. Daarna een heerlijke
afdaling naar het meer van Annecy. Daar rijden we een kilometer
of 15 vlak, klimmen omhoog, dalen weer en rijden daarna vanuit
Annecy naar Thorens-Glières. Dat is een hele vervelende
klim van 400 naar 800 m hoogte, waar we achter komen dat van de 3
campings er 2 gesloten zijn. Een 3e is nog open, daarvoor moeten
we weer terug, afdalen. Deze camping rural is niet druk, maar de
plek die we willen, krijgen we niet omdat die misschien
gereserveerd is. We krijgen een plek in de schaduw. Wanneer de
tent staat, spreiden we een zeil ervoor uit, zodat we daar
wat spullen op kunnen leggen om te koken. Dan komt onze 'buurman'
thuis. Een fransman die met de auto er langs wil en kwaad wordt.
Dus wij gaan ergens anders zitten. Vervolgens wordt hij kwaad
omdat Jim z'n fiets tegen de paal van een afdak van hem gezet
heeft.... vriendelijk vragen of hij z'n fiets elders wil zetten
is er niet bij. Nou, dat is een leuke ontvangst hier op deze
camping! Onze andere buren zijn 2 ongezellige drentenaren.
Wanneer we onze ruim bemeten macaronimaaltijd zitten op te eten,
komt een man naar ons toe met de vraag of we nog een salade en
gebakken aardappeltjes willen. Nou, dat slaan we niet af. Ze zijn
heerlijk. Later moeten we daar ook koffie komen drinken. Een
echtpaar dat al 30 jaar achtereen naar Frankrijk op vakantie gaat...
maar ze waren wel gezellig.
Vervolgens komt ene Peter vragen hoe wij dat doen, met de fiets op vakantie. Hij wil het ook altijd, heeft nu z'n racefiets meegenomen en wil wel (als het mag van z'n vrouw) met ons de volgende ochtend de Col du Collet opfietsen. Geen probleem voor ons. Zo blijkt deze camping toch nog mee te vallen.
freek col du pre |
jim aravis |
jim croix fry |
jim marais |
21 juli:
Samoëns, 87km, 2270 hoogtemeters
Donderdag met Peter omhoog geklommen van de camping op 600 meter hoogte naar de Col du Collet (1390m) die over 6km lengte een constante stijging heeft van 10%, erg zwaar dus. Daarna stukje onverhard afgedaald en doorgeklommen naar de Col des Glières (1440m). De afdaling hiervandaan is verschrikkelijk steil en smal. Leuk om hier een klimtijdrit naar boven te doen als touretappe! Na deze afdaling, waarvan we pijn in de handen krijgen van het remmen, zetten we koers naar de Col de la Colombière (1613m). Deze klim is redelijk geleidelijk en het uitzicht boven is niet verkeerd. Daarna een heeeele lange afdaling naar Cluses dat in het dal ligt op 400 meter hoogte. Dan klimmen we naar een colletje zonder naam, vlakbij Taninges, dalen af, zien een bordje camping op 2 km, fietsen vervolgens 6 km zonder camping te zien en rijden dan maar door naar Samoëns. Daar belanden we op een megacamping. 'U moet bij deze rotonde rechtdoor, op het kruispunt rechts, volgende afslag links, bruggetje over, rechtsaf en dan is het plek 94'. Op deze camping horen ze de bezoeker een gps met de coördinaten van de plek mee te geven, anders kan die dat nooit vinden. Hopelijk hoeven we vannacht niet naar de wc, want dan kunnen we de tent nooit meer terugvinden... Ze hebben hier alles op de camping, paardrijden, zwemmen, fietsen, golfen, jeux de boules, alles. Maar wij rusten uit na weer 2300 hoogtemeters, omdat morgenochtend nog een zware klim wacht ....
jim glieres |
freek col de glieres |
22 juli:
Aigle, 103km, 2250 hoogtemeters
Vrijdag op weg
naar de Col de Joux Plane (1712m), de enige col waar 7-voudig
tourwinnaar Lance Armstrong ooit geveld werd door de hongerklop.
Kan ik me wel voorstellen, want de klim het dorpje uit, gaat
vrijwel loodrecht omhoog. We schatten een procentje of 12-14 en
dat een paar km lang. Daarna vlakt de klim wat af, en het
uitzicht is fenomenaal op de Mont Blanc. Even later wordt het
weer steiler en klimt het gestaag door. Boven is het uitzicht nog
steeds mooi en de afdaling is ook geweldig. Vanaf Morzine
gaat Freek terug richting Chamonix om nog een paar dagen bij de
familie te zijn en ik fiets door richting meer van Genève.
Ik beklim de Col du Corbier (1235m), niet zo hoog, wel behoorlijk pittig, en fiets dan geleidelijk naar het bekende wintersportdorpje Chatel, vanwaar de Pas de Morgins (1371m) niet erg ver meer is. Geen spectaculaire pas, en makkelijk te beklimmen. Vandaar een enorme afdaling naar de Rhone-vallei, waar ik in Aigle een kleine camping aantref. 's-Avonds eet ik lekker pasta en pizza in het kleine stadje Aigle.
jim jouxplane |
jim freek jouxplane |
23 juli:
Gryon, 94km, 2440 hoogtemeters
Net als de
andere dagen rond 8 uur op de fiets, vandaag start ik met de klim
van de Col des Mosses (1445m), ook weer zo'n Zwitserse pas
met veel te veel verkeer, dat bovendien heel erg hard rijdt.
Gelukkig is het landschap mooi en bereik ik na het nodige
geploeter het skidorp dat bij de col ligt. De afdaling naar
Chateau-d'Oex gaat lekker, bij het afdalen heb je altijd veel
minder last van het verkeer dan bij het klimmen. Ik passeer snel
het plaatsje en fiets door het dal over een fietspad naar Gstaad,
waar ik me lekker laat verwennen met een pasta-lunch. Van hieruit
weer eerst een stukje fietspad, waarna de klim naar de Col du
Pillon (1546m) volgt. Ik passeer hier de kabinebanen van
Diablerets en beklim de laatste col van vandaag de Col de la
Croix (1727m), weer een pittig ding, maar ik voel me lekker
dus gaat het nog steeds goed. In de afdaling kom ik bij de
camping aanbeland van Gryon, wel een ongezellige camping,
waar geen trekkerstentjes zijn, maar okee, het is maar voor 1
nacht.
montblanc vanuit jouxplane |
jim col de la croix |
24 juli:
Chamonix, 97km, 1660 hoogtemeters
Ik betaal met de laatste zwitserse francs de camping en daal snel af naar het dal, waar ik word getracteerd op een straffe zuidenwind tegen. Het is hier nagenoeg vlak, maar ik fiets slechts 15-18 km per uur, het is echt zwoegen geblazen om bij Martigny te komen. Daar volg ik het fietspad en word door de fietsbordjes helemaal omgeleid (er is een veel kortere weg binnendoor, blijkt achteraf) naar de Col de la Forclaz, die ik vol goede moed begin te beklimmen. Jammer genoeg begint het zachtjes te regenen en daarnaast is het weer mega-druk op deze klim, constant razen auto's langs je voorbij met hoge snelheid. Tot er zelfs iemand achter mij toetert, zo van: opzij! Maar waar dan naar toe op deze 2-baansweg, ik kan dan ook maar één kant op en dat is het ravijn in. Uiterst irritant die auto's, ik heb daar ook helemaal geen zin in, heb de Forclaz vorige week al beklommen van de andere kant, dus ik maak rechtsomkeer en ga weer terug naar Martigny, vanwaar ik een ander weggetje richting Frankrijk heb zien lopen. Dit is een klein wit weggetje via Salvan en Le Tretien, dat aldaar doodloopt en eindigt in een smal bergpaadje. Ik waag het erop en beklim deze supersteile weg tot in Le Tretien, een schitterend oud klein dorp, hoog boven de kloof van de Trient, prachtig gelegen. Van hier gaat er een treintje door de berg naar Frankrijk, maar je kan ook het bergpaadje nemen, hetgeen ik dan ook doe. Dat is heel geconcentreerd en behoedzaam fietsen, af en toe de voeten even aan de grond, maar ik kan blijven fietsen, hoef nooit af te stappen en te lopen. Uiteindelijk beklim ik hier zowat 300 hoogtemeters op dit bergpaadje en kom trots aan in Frankrijk bij het dorpje Finhaut, vanwaar het nog een klein stukje is tot Gietroz (1360m), ook al zo'n piepklein dorpje. Hier woont Edward Bekker; helaas is hij er niet, dus laat ik een briefje achter dat ik langs ben gefietst.
De afdaling gaat eerst door een steil wandelpaadje naar de weg, die ook al zo supersteil is en heel langzaam afdalend, constant remmend, kom ik dan toch weer terug bij de grote weg. Van hier is nog een korte klim te maken naar de Col des Montets (1461m), die ik vorige week dus van de andere kant heb beklommen.
Dan louter afdalen tot in Chamonix, waar ik Freek weer aantref met zijn familie bij het hotel. Ik laat ze lekker samenzijn en ga naar de Bossons-camping, om de avond af te sluiten met een kaasfondue midden in het toeristische centrum van Chamonix.
jim offroad tretien finhaut |
jim van den berg |
25 juli:
thuis
Maandag rijden Freek, zijn vader en ik via vele wegopbrekingen weer terug naar Nederland, na een heerlijke lange week fietsen. Dit zijn de perfecte vakanties: 's avonds met een flesje wijn voor je tent, mijmeren over de bergpassen van de afgelopen dag en de bergpassen die je nog op moet klimmen....
freek verbakel & jim van den berg, juli 2005