dolomieten 2001, italië

Annetje op de Passo Rolle

Karakter van de reis

Toerskisafari door één van de meest fascinerende berggebieden in de Alpen. We hebben een trektocht gemaakt van zuid naar noord, beginnend in San Martino de Costrozza, via o.a. Marmolada en Passo Pordoi naar Innichen in het noorden.

Om op hoogte te komen hebben we deels gebruik van liften en deels hebben we de vellen ondergebonden, waardoor het al met al beslist geen zware toertocht is te noemen.

We kunnen met een kleine rugzak deze tocht maken (ik heb ruimschoots genoeg aan een 30-liter rugzak), omdat we in hotels slapen, gewoon op bedden met lakens, en omdat we verder geen gletsjeruitrusting nodig zullen hebben deze week.

Natuurlijk wel onze vellen en harscheisen, een sonde, een schop, reservehandschoenen, skibril, evt. schoenen voor in de hut, wat cosmetica en wat extra kleding. Naast drinkflesjes en thermoskannen wordt door menigeen verder nog het nodige te eten meegesjouwd.

Omstandigheden

Dit jaar ligt er een hele vracht sneeuw in de Dolomieten, meer dan ze in vele jaren hebben gehad. Daardoor konden we op zich wel overal naar beneden skiën. Maar de temperaturen zijn hoog en regelmatig in deze week valt er neerslag, meestal in de vorm van sneeuw, maar soms ook regen. Als gevolg daarvan is de sneeuw vrij zwaar om te skiën en bovenal bestaat er behoorlijk veel lawinegevaar, waardoor enkele van de beoogde tochten die we zouden maken niet door kunnen gaan: levensgevaarlijk.

De omgeving: vaak wordt ons het zicht ontnomen vanwege bewolking en slecht weer, maar gelukkig hebben we ook mooie heldere momenten en dan ontvouwt zich een spectaculair en soms dramatisch mooi landschap voor ons uit.

Skiën

Als het mogelijk is skiën we deze week buiten de piste, maar door de zware omstandigheden en vooral het grote lawinegevaar blijven we ook vaak op en in de buurt van de pistes skiën. Het skiën staat deze week dan ook op een iets lager niveau dan we hadden gehoopt, maar we begrijpen goed met welke omstandigheden we te maken hebben. In de groep wordt over het algemeen goed geskied, zonder dat we lang op iemand moeten wachten. Ook het lopen op de vellen naar boven gaat goed, niemand klaagt en niemand komt uitgeput boven, ondanks dat het lopen op vellen voor een aantal deelnemers een nieuw element was.

De groep

We skiën deze week met in totaal 16 man:

de gidsen: Edward en Stefan plus Sylvia (de vrouw van Edward)

de deelnemers: Horst, Roel, Carolien, Frouke, Aksel, Annetje, Tikan, Bibi, Hein, Bob, Bertje, Bert, Jim

De groep wordt gedomineerd door de familie Kramer, die met z'n elven hebben geboekt. Daarnaast zijn er nog slechts Bert en Jim, die echter heel goed worden geïntegreerd in de familie-clan.

De sfeer is uitstekend te noemen, grofweg kan je spreken van de jongeren (begin dertig) en de ouderen (vijftigers) met enkele daartussenin. Ik sluit me maar aan bij de jonkies, hetgeen ik toch weet te overleven.

Er is veel plezier, we spelen vaak een spelletje, lachen ons rot om Bertje, onze clown, en af en toe gaan we een felle en verhitte discussie ook niet uit de weg.

Eten/accommodatie

In tegenstelling tot de meest gangbare toertochten in de West-Alpen, slapen we nu in goede onderkomens, meestal hotels met 2/3-persoons-kamers en slechts eenmaal op een slaapzaal. Toch wel erg aangenaam, want we beschikken voorts ook nog iedere dag over warme douches, waardoor de tocht in zijn geheel genomen niet als al te zwaar wordt ervaren.

Het eten 's-avonds is wel in orde, meestal is er een saladebuffet, gevolgd door pasta en daarna wat vlees als hoofgerecht. 'S-Morgens is er vaak een ontbijtbuffet en de Dolomieten beschikken over een goede toeristische infrastructuur, waardoor we de lunch vaak in restaurantjes kunnen gebruiken.

Dagindeling

vrijdag met 8 personen vertrekken we om 3 uur in de middag in een grote mercedesbus naar Italië waar we om half zes in de ochtend in Fiera aankomen (met de sneeuwkettingen inmiddels ondergebonden)

zaterdag uitslapen en 's-middags skiën in San Martino di Costrozza; 's-avonds ontmoeting met Bob, Horst, Roel en Carolien

zondag naar Passo Rolle, daar wat skiën en 's-avonds ontmoeting met Bert en daarna met Sylvia en de gidsen Edward en Stefan

maandag skiën met de gidsen op de Passo Rolle, lawinepieps-oefening en een klein stukje lopen met de vellen onder

dinsdag met vellen omhoog een poging gedaan de Passo di Mulaz te beklimmen, vanwege lawinegevaar niet doorgezet; door het bos en over een lang pad weer afgedaald, waarna we geskied hebben naar de hut Flora Alpina bij Falcade

woensdag vanuit de hut op vellen omhoog naar Forca Rossa gevolgd door wilde afdaling door een spannend bospad; via de Marmolada en Passo Pordoi verder racen naar een hut bovenaan de piste

donderdag via de Passo Pordoi en het pistegebied (helaas niet de Val di Mesdi) naar hotel in St.Kassian

vrijdag met vellen omhoog achter de Tofana door en lange afdaling door schitterende natuur (weinig skiën, veel langlaufen, prikken en duwen) via Cortina naar hotel in Misurina

zaterdag met vellen klimmen langs Drei Zinnen, waarna afdaling via het Fischleintal naar Moos; daar afscheid van de gidsen en vervolgens vervoer naar hotel in Franzenfeste (groot feest voor de vrouwen van het dorp ter gelegenheid van 8 maart)

zondag terug naar Nederland