egypte

Karakter van de reis: Een wandelreis georganiseerd door HT-reizen. Het is een redelijk avontuurlijke reis, niet al te zwaar, waarbij we deels kamperen en deels in eenvoudige hotels slapen.

De groep bestaat uit 13 deelnemers plus reisleider Jan, en het is een heel leuke groep gebleken, ik kon het met iedereen goed vinden. Bedankt Evert, Donny, Freek, Leontien, Alfred, Petra, Erna, Peter, Judith, Jos, Anita, Anke en Jan.

Het weer: de temperaturen liggen 's-nachts rond 5 graden en overdag 15-20 graden met meestal een strakke blauwe hemel. Vaak is het winderig in de woestijn, soms storm (dan is het ook erg koud), dan weer windstil.

Het toerisme: Egypte is me in positieve zin meegevallen, de mensen zijn over het algemeen reuze aardig, sommigen willen wel steeds wat van je, vnl. in toeristische gebieden, maar zeker niet hinderlijk vormen aan.

Het eten was ook wel goed, ik heb alles gegeten en niet ziek geworden. Het menu is niet heel gevarieerd, maar voor 2 weken gaat dat nog.

Het toerisme richt zich op de oudheden (Piramides, Luxor) en natuurlijk badplaatsen als Sharm-El-Sheikh en Hurghada. Heel spaarzaam gaan er ook toeristen de woestijn in, vnl. de Sinai. Tenslotte nog een klein aantal dat de westelijke woestijn opzoekt, waaronder wij dus. Wij prijzen ons gelukkig om tot deze categorie te behoren want in deze reis kwamen alle aspecten van het land Egypte aan bod, de woestijn, de oases, het landelijke leven, de kleine dorpjes, de megastad Cairo, en de oudheden. Al met al een zeer geslaagde en gevarieerde reis, in een hoog tempo, elke dag vroeg op om te wandelen, of voor een transfer of voor een lange dag sightseeing.

wandelen Baharya

oase Baharya

De Libische, of westelijke woestijn, is een van de meest droge en onherbergzame gebieden ter wereld. Wandelen in dit desolate landschap is een bijzondere ervaring. Soms lopen we door zwart basalt, dan weer door krijtwit kalk. Een woestenij waar de elementen vrij spel hebben en de wind bizarre vormen heeft geschapen. We vinden er fossielen en versteend koraal. Een enkele keer komen we bij een warme bron, waarin het heerlijk baden is onder een kristalheldere sterrenhemel.

De enige begroeiing is te vinden in de oases, waar eeuwenoude bronnen zorgen voor een constante stroom water. Hier verrijzen uitgestrekte palmentuinen, afgewisseld met groene landbouwveldjes. Dit contrast van extremen typeert tevens Egypte als groter geheel. Het bewoonde en gecultiveerde deel van het land is immers niet veel meer dan een smalle groenstrook langs de Nijl, aan beide zijden geflankeerd door een enorme oppervlakten woestijn. Dit schaarse bewoonbare oppervlak heeft te kampen met overbevolking. De overheid is genoodzaakt daarvoor oplossingen te zoeken.

De laatste decennia wordt naarstig gewerkt aan de ontwikkeling van de woestijn. Dat heeft onder meer geleid tot de aanleg van een goede asfaltweg die met een enorme slinger langs de oases in de westelijke woestijn loopt. Daardoor is het voor ons mogelijk dit uitgestrekte gebied te doorkruisen met enkele relatief korte busritten.

Deze wandelreis kent een aangename balans tussen cultuur en natuur. Er is voldoende gelegenheid geweest om kennis te nemen van Egypte’s rijke culturele erfgoed. We bezoeken o.a. het nauwelijks bezochte piramidenveld van Dahshur, met onder meer de fascinerende knikpiramide van Farao Snofru en de “rode” piramide. Ook maken we een stadswandeling door oud-Caïro, een indrukwekkende mengeling van vroeg islamitische- en hedendaagse cultuur, waarbij geen van de zintuigen met rust gelaten wordt.

De verlatenheid en rust van de woestijn die daarop volgt, is een verademing. We komen in oude dorpjes, sommigen met een Afrikaans lemen bouwstijl en een geheel eigen achtergrond. In de woestijn lopen we gemiddeld vijf uur per dag. De meeste wandelingen zijn niet zwaar, er wordt niet met bepakking gelopen en er zijn geen grote hoogteverschillen. Toch is voor deze reis een goede conditie noodzakelijk. De temperatuur, het vreemde voedsel en de enorme hoeveelheid nieuwe indrukken, maken het een intensieve reis.

Met Austrian Airlines vliegen we van Amsterdam naar Caïro, waar we twee nachten in een comfortabel hotel verblijven. Eerst in Cleopatra, een slecht hotel, maar de locatie is uitstekend midden in het centrum. Daarna het goede hotel Pyramides, aan de rand van de stad, als we toch al op weg zijn naar de woestijn.

In de ochtend bezoeken we het beroemde Egyptisch museum. ’s Middags maken we een stadswandeling door het oude islamitische Caïro. In de levendige steegjes wanen we ons soms in de Middeleeuwen. De tocht eindigt in de Khan al-Khalili, de fameuze bazaar van Caïro.

De minibus brengt ons al vroeg naar Sakkara. We lopen rond de trappenpiramide van Djoser, bezoeken het graf van Ti en het Serapeum. Dan rijden we naar het piramidenveld van Dahshur. Dit voormalig militair gebied is sinds 1996 voor publiek opengesteld. Door een lange lage gang kruipen we in het binnenste van de Rode Piramide. In de namiddag rijdt het busje ons naar de camping in Giza.

Vandaag brengen we eerst een bezoek aan de piramides van Giza en gaan daarna naar de oase Bahariya, een rit van 375 kilometer, zuidwestelijk door de Libische woestijn, waar we op de plaatselijke camping onze tenten opzetten.

In de loop van de ochtend beginnen we aan een wandeling door deze prachtige oase. Aanvankelijk lopen we door de kale vlakte van de woestijn naar een piramidevormige berg. Na deze beklommen te hebben richten we ons steven naar Bawiti, de hoofdplaats van Bahariya. Vanuit een theehuis, waar een irritante man ons bedient. Worden we opgehaald en worden we naar het kamp gebracht waar Achmed en Mohammedi voor ons een barbecue hebben klaargemaakt.

We beginnen de dag met een wandeltocht in de Zwarte Woestijn. Zo’n vijf uur lopen we door een landschap van zwarte piramidevormige bergen. Nergens zult u ook maar een spoor van enige begroeiing vinden. Het landschap is onwerkelijk en de vormen die de wind heeft uitgesleten in de rotsen zijn intrigerend en ragfijn.

We vertrekken vroeg naar Farafra, de volgende oase. Na paar uur staan we aan de rand van het plateau. Beneden ons ligt de depressie. Hier begint de “witte” woestijn. Na het kamp opgezet te hebben, maken we een rondwandeling van ongeveer vijf uur. Fantastische rondingen en kleuren vormen het samenspel tussen de zandduinen en de kalkrotsen. ’s Avonds kunnen we genieten van het kleurenspel van de zonsondergang.

Vandaag wacht ons een pittige woestijnwandeling. We begeven ons in een doolhof van krijtrotsen. Bizarre vormen en door de wind uitgesleten grotten. Aan het eind komen we weer terug bij onze tenten in de Witte Woestijn.

Een rijdag van 270 kilometer brengt ons in de oase Dakhla. Onderweg stoppen we om over de ‘grote zandzee’ uit te kijken. In de namiddag arriveren we in El Qasr. In dit oude woestijnplaatsje slapen we drie nachten in een eenvoudig hotel. Eindelijk een douche, Erna en ik gaan naar het zwembad in een resort iets buiten het stadje. Het water komt ook hier uit diepere aardlagen en is heerlijk warm. ‘s-Avonds maken we een 1001-nachtwandeling door de lemen steegjes van het meer dan 1000 jaar oude El Qasr, slechts verlicht door een enkel peertje.

Achter El Qasr rijzen de driehonderd meter hoge kliffen van het plateau op. Vroeg in de ochtend gaan we op pad voor de zwaarste wandeling van de vakantie (23km, 1100m hoogteverschil). Voordat de zon zijn volle kracht heeft bereikt zijn we boven. We gaan op zoek naar de oude kamelenpas die door de karavanen naar Farafra werd gebruikt. Via een enorme zandgletsjer dalen we af naar El Qasr.

In de ochtend beginnen we aan onze 3 daagse kamelentocht door een prachtig landschap vol sikkelduinen. Door de glooiende vormen en de monotone gele kleur, verliezen we snel elk gevoel voor verhouding en afstand. Onze karavaan bestaat uit lastkamelen. We nemen onze uitrusting mee en maken bivak aan de voet van een zandduin. De volgende ochtend trekken we verder door een gevarieerd woestijngebied. Aan het eind van de derde dag lopen we tot aan de weg, waar de bus van Mohammedi ons weer opwacht en ons bij het resort brengt waar ook het zwembad is. Jammer genoeg is deze bezet met Egyptische toeristen, dus maken we gebruik van de heerlijke douches hier in het hotel.

Vanwege aansprakelijkheid is het niet meer mogelijk om op een kameel te rijden. De beesten worden alleen gebruikt als lastdier voor de bagage.

We vertrekken weer vroeg (Jan: zoals elke dag half zeven opstaan) en rijden naar de oase El Kharga. De weg is op enkele plaatsen om de oprukkende sikkelduinen heengeleid. In El Kharga lunchen we bij de Hibistempel, gebouwd door de Perzische heerser Darius I. We brengen er ook een kort bezoek aan een koptisch begraafplaats van ongeveer 1500 jaar oud. In vier uur rijden we vervolgens naar het Nijldal. In Luxor verblijven we twee nachten in een middenklasse hotel. ’s-Avonds gaan we naar de lichtshow in Karnak, heel indrukwekkend.

We vertrekken vroeg in de ochtend met onze eigen bus naar de westoever van de Nijl. We wandelen naar de Nobelen graven van Nakth en Menna, bezoeken de vallei der koninginnen en verder de overweldigende Habutempel. De bus brengt ons tenslotte in het Dal der Koningen, een van de hoogtepunten op de westoever.

We dineren in het gezellige restaurant Oase en nemen afscheid van onze prima begeleiders Achmed en Mohammedi.

Deze laatste: rustdag! Eindelijk kunnen we de tijd zelf indelen. Ik maak een lange wandeling, verder bezoek aan Karnak, gebruik een paardenkoetsje (60 cent), lunch bij MacDonalds en tenslotte de kapper (2,50 euro). ’s-Avonds vertrekken we met de slaaptrein naar Cairo. In de trein hebben we diner en nemen we alvast maar afscheid van Jan, later komt het er niet meer van.

Heel vroeg in de ochtend komen we met de trein aan in Cairo. De hotelkamers zijn gereserveerd, dus we kunnen ons nog even opfrissen voordat onze vlucht in de loop van de middag naar Amsterdam vertrekt.

El Qasr	alfred El Qasr	donny anita	jan El Qasr
anita El Qasr	jan El Qasr	kamelen	woestijnduinen
kamp 1 woestijn	kamelen	thee bij het kampvuur	kampvuur
kamp 2 woestijn	jos anita woestijnduin	kamelendrijvers	judith woestijn
jim judith	petra kameel	Luxor	Luxor
Hatsjepsoet tempel	jim Karnak

Egypte 2007