Ierland
wandelvakantie Kerry en Baera juni 2003
De reis naar Ierland was mijn eerste reis als reisleider voor Sindbad. Ik had gehoopt veel zelf deels te kunnen meewandelen, echter door de ingewikkelde logistiek is dit nauwelijks mogelijk gebleken. Deze reis was ik vooral de chauffeur, die zorgt voor de transfers van de deelnemers, brengen en halen op de wandeldagen plus het verzorgen van bagagevervoer. Daar is meer tijd in gaan zitten dan ik had gedacht, ik heb dan ook deze 2½ week met het busje ruim 3800km afgelegd, merendeels over die kleine smalle hobbelige Ierse weggetjes.
Overigens heb ik het reisleiderschap al meteen als heel prettig ervaren, hetgeen ik ook wel had verwacht, ondanks dat ikzelf niet aan wandelen toekwam. Maar het regelwerk, het contact met de deelnemers en het ervoor zorgdragen dat iedereen een toffe vakantie heeft ligt me toch erg goed.
Ierland
De mensen zijn erg vriendelijk, er heerst een uiterst gemoedelijke sfeer; zeker omdat wij in B&B's hebben gezeten heb je vaak het gevoel een beetje bij de mensen thuis te zijn. Ik kan overigens niet zeggen dat ze allemaal even mooi zij, de Ieren, gemiddeld zijn ze vrij stevig, vaak als gevolg van de calorierijke ontbijten, denk ik.
De sfeer in Ierland is dus prettig, de pubs zijn erg levendig en vormen vaak de huiskamer van de Ieren. Het land is best mooi, behoorlijk leeg met hier en daar een klein dorpje, met overigens niet heel erg veel cultuurerfgoed waar je beslist naar toe moet. Ik vond het al met al leuk om Ierland een keer te bezoeken, het is een land dat ik zelf niet zo heel snel had uitgekozen als bestemming, maar nu Sindbad mij hiervoor had gevraagd heb ik het als prettig ervaren, maar niet zodanig dat ik gegrepen ben door Ierland - zoals ik dat wel vaak van anderen hoor. Ik zal een volgende keer weer naar een ander land gaan.
De groep
Het is een prettige groep geweest, waarmee ik deze twee weken samen in Ierland heb opgetrokken. Ik had geluk met de deelnemers, want het is immers mijn eerste reis als reisleider en dan gaan dingen nog niet helemaal optimaal, maar gelukkig werden vergissingen en foutjes mij niet al te zwaar aangerekend. Bedankt voor jullie begrip Janine, Margo, Lydia, Cora, Henriet, Petra, Trudy, Nanny, Marijke, Simone, Yvonne, Jeanine, Michiel, Ronald, Frank en Jeroen.
Het weer
Ierland: tsja, dat staat immers voor veel regen. Behalve als wij komen. We hebben zeggen-en-schrijven één dag slecht weer gehad en verder alleen maar ideaal wandelweer, steeds een graad of 20, vaak vergezeld van een lekker zonnetje.
De accommodaties
We hebben overnacht in Bed & Breakfast, soms op piepkleine muffe kamers, dan weer op ruime luxe kamers met mooi meubilair en eigen badkamers.
Het eten
Ontbijt steeds in de B&B's, waarbij je meestal van alles kon kiezen, van een eenvoudig broodje met jam tot aan een Full Irish Breakfast met alles er op en eraan. De lunch namen de deelnemers meestal zelf mee in het rugzakje, omdat we geen mogelijkheid hadden om onderweg horeca aan te treffen. 's-Avonds gingen we nagenoeg altijd met de hele groep uit eten in één restaurant, waar we dan gezellig gezamenlijk de maaltijd genoten. Het eten in Ierland is redelijk, het schijnt al enorm verbeterd te zijn de laatste decennia, maar komt nog niet op het niveau van Nederland of Frankrijk. Het is overigens wel erg duur, Ierland schijnt momenteel (2003) het duurste land binnen de EU te zijn, de prijzen liggen zelfs nog hoger dan Engeland.
Koffie is meestal bagger, echt lekkere espresso/cappuccino kennen ze er nauwelijks.
Het vervoer
Ik vervoerde de deelnemers met een 9-persoons busje (Renault Traffic) met dieselmotor en dat reed uitstekend, ook in de bergen nooit problemen als het busje helemaal vol zat. Helaas heb ik één schade gemaakt, ik schampte (natuurlijk bij het achteruitrijden) de muur van één van de accommodaties, waarna er een scheur bleek te zitten in de achterbumper.
Het verkeer: er is uiteraard veel minder verkeer dan in Nederland, de weggetjes zijn over het algemeen redelijk rustig, maar wel erg smal en hobbelig. Je moet dan ook voortdurend geconcentreerd rijden, want bij tegenliggers moet je behoorlijk aan de kant, de wegen zijn niet erg breed en je kunt elkaar anders heel gemakkelijk raken.
REISVERSLAG
19 juni Rotterdam
Ik krijg in Amsterdam van Sindbad het huurbusje overgedragen en na de nodige uitleg op het kantoor van de afdeling reisbegeleiding over de gang van zaken voor deze komende Ierland-reis ga ik weer naar huis. Ik heb verder de beschikking gekregen over een creditcard, waarop een maximum van € 7.500,00 staat, een heleboel centen, maar alle accommodaties van 15 deelnemers moeten dan ook daaruit betaald worden. Plus de diesel van het busje de komende twee weken.
20 juni Engeland
Inchecken voor de ferry Hoek van Holland-Harwich van 7.20 uur. Aan boord voor € 9,00 een ontbijtbuffet genomen, niet denderend van kwaliteit. Aan boord tref je verder o.a. een MacDonalds en een slice-pizza-tentje aan. Na 3½ uur aankomst in Engeland, klok een uur terugzetten, zodat ik rond 10 uur plaatselijke tijd begin te rijden.
Zoals ik al van veel mensen had gehoord is links rijden erg gemakkelijk, mijn rit door Engeland naar Holyhead is zo'n 550km lang en duurt met files ruim 7 uur. Gelukkig is het niet ingewikkeld om de weg te zoeken dus rijd ik in één keer naar Holyhead, waar de volgende ferry staat te wachten. Je hebt dus zowat de hele dag nodig om Engeland te doorkruisen, ook al omdat ik rond Birmingham in een file van rond 45km langzaamrijdend en stilstaand verkeer terecht kwam. Uiteindelijk in Holyhead, het noordpuntje van Wales, had ik nog ruim een uur speling. En dan te bedenken dat ik onderweg nergens gepauzeerd heb, niet eens om te tanken. Je kan dan ook merken dan Engeland zeer dicht bevolkt is, de wegen zijn erg druk, maar het rijdt allemaal goed door 100-120 km (behalve Birmingham dan). Ik heb verder ook geen Engelse ponden nodig gehad, omdat ik niet heb gestopt of heb hoeven tanken.
Vanuit Holyhead vertrekt een ferry om 18.30 uur en doet er ruim 1½ uur over, ook alweer met zo'n snelle catamaran. Ik heb dan aan boord precies tijd om wat te eten: fish & chips, nou, behalve de lekkere patat niet bepaald een succes, een veel te dikke laag paneermeel die niet eens geheel gaar is, en dat voor € 11,00.
Het is erg druk aan boord, vrijdagavond 20 juni, tja, dan gaan blijkbaar al veel mensen op vakantie, maar gek genoeg weinig tot geen Nederlanders. Dat vind ik gek omdat je altijd en overal in de wereld Nederlanders tegenkomt. Maar nu dus helemaal geen campers en/of caravans van landgenoten gezien, is ook veel te duur, want een enkeltje auto+caravan met 5 inzittenden met de ferry kost rond de € 500,00. Reken maar uit, eerst Engeland, dan Ierland, dan zit je meteen al op € 2.000,00, daar loop je inderdaad op leeg.
Na een uurtje rijden in Ierland ga ik van de snelweg af en vind ik al meteen een B&B voor € 30,00. Het is inmiddels al half 10 geworden, dus al een lange dag achter de rug en ik ben dan ook best wel moe en ga na het douchen heerlijk slapen.
21 juni Killarney-Cork
Het Ierse ontbijt is erg uitgebreid, müsli, yoghurt, fruit, 3 soorten brood, worstjes, bloedworst, spek, ei, tomaat. Ik eet niet alles op, het is teveel, en zie dat veel over de datum is (de yoghurt, de sausjes), maar ben er gelukkig niet ziek van geworden.
Na weer een lange rit met het busje van ruim 4 uur kom ik in Killarney aan en onderweg toch geen oponthoud gehad. Het schiet gewoon niet op, het rijden door Ierland, je hebt praktisch geen snelwegen dus rijd je voortdurend door dorpjes, rotondes (lekker oefenen met links rijden), provinciale wegen. In Killarney eerst eens koffie met appeltaart.
Killarney is erg toeristisch, bijna Valkenburg of Volendam. Ik ga bij de VVV een topografische kaart kopen, plus telefoonkaart, daar hoor ik dat alle B&B's voor vanavond al vol zitten, zelfs in de wijde omtrek tot zeker 40km. Er zijn alleen nog enkele dure hotelkamers van € 200,00. Het is nu zo druk omdat er vanavond een groot concert hier plaatsvindt van enkele bekende pop-artiesten (een soort Pink Pop) met zeker 30.000 bezoekers. Dus begrijpelijk dat alles vol zit. Voor mij niet leuk, want ik zoek nog een slaapplaats voor vanavond. De VVV zegt dan ook dat dit ook voor hen vrij zeldzaam is en het geldt dan eigenlijk ook maar voor één nacht. Nou, ik beëindig onmiddellijk mijn bezoek aan Killarney en ga direct naar de B&B's waar wij morgenavond met de Sindbad-groep zullen overnachten en waarvan de reserveringen al maanden geleden gedaan zijn. Maar aangekomen bij de eerste B&B, Heather Grove, blijkt al snel: no way! Ze bellen nog voor mij naar een ander stadje, een stuk verderop, maar daar zit ook al alles vol. Dus besluit ik maar om helemaal naar Cork te rijden, twee uur met het busje, waar ik een plek vind zo'n 10km van de luchthaven, waar ik toch ook morgenochtend moet zijn om de deelnemers op te halen.
Dat is weer een lange rit, over soms zeer bochtige weggetjes, waar behoorlijk hard wordt gereden. Ik doe daaraan ook maar enigszins mee met deze grote Renault Traffic, want vanaf morgen zal ik rustiger aan gaan doen als ik de groep in de bus heb, want met deze snelheden vliegen de mensen achterin de bus letterlijk alle kanten op.
Ik heb vandaag ook weer erg weinig tijd, want na het douchen, snel een restaurant opzoeken en dan is het alweer 21 uur. Ik moet nog de openingsspeech voorbereiden en eigenlijk maak ik me een beetje zorgen om de dag van morgen. Hoe ga ik dat aanpakken De groep komt rond 11 uur aan op de luchthaven in Cork, dan kan ik een paar mensen plus de volledige bagage meenemen naar de drie B&B's in Killarney en de rest kan met de openbaar-vervoer-bus.
Maar waar laat ik de bagage als ik bij de eerste B&B aankom en hoe laat haal ik de rest op vanaf het busstation in Killarney, waarvandaan ik ook niet iedereen kan meenemen. En wanneer en waar gaan we lunchen. En dus ook: wanneer doe ik mijn welkomstwoord. En wat doen we verder die middag en later op de avond, gaan we samen uit eten in één restaurant? Al deze dingen heb ik nog niet scherp, eigenlijk is het wel moeilijk, vind ik, vooral ook omdat we in drie verschillende B&B's zitten, die uit elkaar liggen en ver van het stadje.
22 juni Killarney
Met het busje naar de luchthaven, waar ik tijd heb om e.e.a. uit te zoeken voor de groep, zoals de taxi naar Cork en de aansluitende bus naar Killarney. Ze landen mooi op tijd op de luchthaven en ik wacht ze op, heet allen welkom en ga tellen: 14 deelnemers, volgens mijn lijst klopt dat, maar volgens de lijst van de deelnemers staan er 15 op, nu ontbreekt nog een zekere heer Mathlener. Dat heb ik weer. En het geluk kan niet op, want er zijn ook twee dames gearriveerd die bij Cycletours hebben geboekt, en die treffen niemand aan hier op de luchthaven die hen zou opvangen, hetgeen eigenlijk wel de bedoeling is.
Eerst probeer ik de heer Mathlener hier op de luchthaven op te sporen, laat hem oproepen, maar helaas, niemand. Ondertussen stuur ik alvast 9 deelnemers naar Killarney, waar we elkaar in de middag dan weer treffen en met 5 anderen blijf ik nog even, probeer nog de passagierslijst te krijgen, maar die geven ze niet.
Dus bel ik maar het nood-telefoonnummer van Sindbad, die neemt aanvankelijk niet op, bij een tweede poging lukt het wel, maar hij kan me niet goed te woord staan, want zit in de auto. Bij de volgende poging zat hij nog steeds in de auto, pas daarna kunnen we zaken doen.
Hij weet van niets, annulering of zo is hem niet bekend, dus adviseert hij mij maar toch maar op pad te gaan en niet meer te wachten. Tevens meldt hij dat Cora Noorloos de actuele dus correcte gegevens over de accommodatie van vandaag heeft gekregen, dus daar hoef ik me ook geen zorgen meer over te maken.
Goed, ik ga dan ook maar op pad, met alle bagage plus 5 deelnemers en prompt rijd ik fout (de eerste keer deze vakantie), en wel goed fout. Ik volg eerst een bordje Cork-West en kom dan blijkbaar op de N71. Voor mijn gevoel gaat dat nog goed en hoop op een afslag N22 of Killarney. Maar die afslag komt niet, we blijven maar op de N71. Eerst lijkt het erop dat dat niet zo rampzalig is, ietsje omrijden. Maar bij nadere bestudering van de kaart blijkt het zo'n beetje twee keer zoveel km. te zijn, dus 1½ uur extra rijden.
Opgeteld met het latere vertrek vanuit de luchthaven zijn de anderen, die met het openbaar vervoer zijn gegaan, al twee uur vóór ons aangekomen in Killarney en wachten op ons, heel onzeker, niet wetend waar wij zijn, en ze kunnen ook geen kant uit en blijven maar bij het busstation staan wachten.
Uiteindelijk treffen we elkaar. Drie verschillende accommodaties in Beaufort bij Kate Kearney's, waar we die avond een uitstekend diner hebben.
23 juni Kenmare
Steno stijl nu: groep brengen naar Torc Waterfall, eerst weer iets te ver gereden. Duurt allemaal best lang, rond 13 uur bagage inladen en rijden naar Kenmare. Daar zouden we 5 accommodaties hebben, maar e.e.a. wordt ter plekke door elkaar geschud en we belanden in 4 accommodaties, één buiten het stadje. 's-Middags in lekker weer komt groepje 1 al vrij vroeg aan, groepje 2 een uurtje later. Drinken in Atlantic, eten in Horseshoe.
24 juni Kenmare
Groep wegbrengen naar Templenoe = kerkje met pub. Dan naar lunchplaats, zelf vanaf 11 tot 12 groep tegemoet gewandeld, maar daarna meteen terug, om 13 uur in gras gezeten vlakbij het busje. Groep komt daar rond 14.30 uur langs voor pauze.
Dan naar Sneem - met Petra in de bus - waar we op de groep wachten. Die wordt in twee etappes thuisgebracht. Tweede groepje komt zo pas om 20 uur bij de B&B. Superzon gehad! Vanavond eten aan iedereen vrijgelaten, ik eet uiteindelijk met een clubje van 10 in de Wanderer Inn.
25 juni Waterville
Groep weer in twee delen net voorbij Sneem gebracht, daarna de bagage naar Waterville vervoerd. Onderweg bij Blind Piper Pub lunch met de anderen. Daarna opgehaald in een hooggelegen restaurant met view over de zee, wel erg winderig en daardoor koud hier.
De groep klimt het laatste steile stukje naar het restaurant. Deel 1 gebracht in de accommodatie Silver Sands, idem deel 2, waar dan consternatie blijkt te zijn over de kamerindeling. En o.a. Ronald krijgt nu uiteindelijk een kamer alleen, die hij 's-nachts niet kan openen en tot 5 uur in de ochtend slaapt hij buiten of in de huiskamer van de B&B op de bank; om 5 uur weer geprobeerd, eindelijk gelukt de kamer te openen (deur klemde of was er teveel drank in het spel?).
We zitten overigens voor het eerst (en enige keer) allemaal bij elkaar in één accommodatie. We eten in de oergezellige pub Lobster Bar, leuke sfeer, uitstekende manager, perfecte avond.
26 juni Waterville
Boottocht geboekt naar Skellig Rock, eigenlijk voor vandaag, maar het is toevallig vandaag slecht weer. Mickey, bij wie wij hebben geboekt, komt bij ons aan de ontbijttafel en meldt dat de boel wordt afgeblazen. We gaan dan ook maar de wandeling doen die eigenlijk voor morgen op het programma staat. Met weer de nodige lange transfers heen en terug, in de middag slecht tot zeer slecht weer. Deel groep twee gaat met het busje al halverwege mee terug naar de accommodatie.
Aan het eind van de wandeling ligt Glenbeigh, daar om 4 uur slechts 4 mensen in de Towers Pub aangetroffen. De anderen blijven lang weg, dus gaan we zoek met het busje en vinden langs de weg wandelend prompt nog 3 mensen van groep 1 en tenslotte nog Jeroen en Simone in een ander restaurant. Ik breng nu in totaal 9 man (mag max. 8 zijn) met busje terug naar Waterville, waar we weer later dan gepland eten in de Lobster. Daar nog karaoke gedaan (voor het eerst in mijn leven), waarna de avond inzakt doordat er in de pub een voetbalkwis wordt gedaan.
27 juni Skellig Rock
Mooi weer, vandaag dus wél Skellig Rock. Yvonne en Margo mogen nog de hele dag in Silver Sands blijven, hoewel we deze accommodatie eigenlijk vandaag verlaten.
We gaan met de busjes van Pat en Sindbad naar de haven en vertrekken in een kleine open boot (hij neemt 14 i.p.v. het maximum van 12 personen mee) door een voor ons wilde oceaan naar de Skellig Rock. Een woeste vaart (vinden we, behalve Marijke die echt zeebenen heeft) en een aantal wordt dan ook echt goed zeeziek, ik net niet, misschien kwam het wel omdat ik bleef staan en niet ben gaan zitten in het bootje. We varen eerst langs het kleine Skellig, met een gigantische kolonie Jan-van-Genten, daarna door naar het grote Skellig. Eigenlijk is het een puntige berg in zee, waar van de 7e tot 10e eeuw monniken hebben gewoond; heel indrukwekkend, één van de mooiste excursies die ik ooit gemaakt heb, een must als je zuid-west-Ierland bezoekt.
Na een lunch op een topje van een berg gaan we weer terug en bijna niemand wordt nu nog zeeziek.
We drinken aan wal nog iets en Pat is zo aardig om een deel van de groep alvast naar Glenbeigh te brengen, terwijl ik met de rest eerst nog Yvonne en Margo gaan halen, voor weer een lange rit naar Glenbeigh, waar we in de oorspronkelijk voor ons bestemde accommodatie aan zee niet allemaal terecht kunnen (de aanbouw had al lang af moeten zijn, maar ja, we zijn in Ierland, hè), dus gaan er 6 naar een B&B in het dorpje.
Daar eten we in het restaurant van de pub aan twee tafels, waar de indeling voor het wandelen morgen al gemaakt is. De pub is erg gezellig, 's-avonds life-muziek.
28 juni Glengarrif
Een hectische dag, erg druk, ik heb 12 tot 13 uur achter het stuur gezeten. Lange transfers heen en nog langer terug. Groep 2 verdwaalt en loopt precies de andere kant van de berg op.
Ikzelf ben overdag bezig met het vervoer van de mensen en het bagagevervoer over de bergen, hetgeen 3 uur duurt, om daarna weer de groepen op te halen. Groep 2 zelfs helemaal uit Glenbeigh, 2 uur heen, 2 uur terug, gelukkig in het gezelschap van Jeroen.
Verder gelukkig dat de meiden (= groep 2) terecht zijn en toch een goede dag hebben gehad, ondanks het dwalen. We komen pas half 12 in de B&B aan en krijgen nog thee aangeboden.
Mobieltjes: het blijkt hier in Ierland niet allemaal goed te werken, de ontvangst laat te wensen over, plús: velen van ons weten hier ook nog niet helemaal mee om te gaan, dus vaak krijg ik met niemand contact!
Accommodatie in Glengarrif: verrassing, want de B&B Maureen's is ineens weg! Er staat een gebouw in de steigers. Gek genoeg is ook Sindbad hiervan niet op de hoogte gebracht en worden we nu in alternatieven ondergebracht, die redelijk tot goed voldoen.
29 juni Glengarrif
Rust! Eindelijk rust. Lekker uitslapen, rustig ontbijten, dan de hele dag niks doen, een beetje de administratie, wat schrijven, geld halen in Bantry met de jongens. We eten in de Rainbow: slecht! Rare vent, die steeds aandringt om morgen weer bij hem te eten, hij belooft eerst soep gratis, dan belooft hij: alle main courses voor € 10,00, misschien wel dessert gratis. We balen ervan en zijn blij dat we de tent kunnen verlaten. Ik ram die avond met het busje nog de gevel van B&B Ocean View, gelukkig zonder al te veel schade.
30 juni Glengarrif
Groep weggebracht voor wandeling naar Adrigole, voor het eerst is de groep compleet, omdat de transfer kort is. We hebben ook geluk met de Spar, want daar maken ze heerlijke vers belegde broodjes voor je klaar. Ik ga nog even met Maureen babbelen over de zaken hier , dan nog snel de schade van gisteravond opbiechten bij de B&B, die gelukkig niet moeilijk doet. Snel geld pinnen in Bantry, restaurant Johnny & Barry besproken, en dan naar de lunchplek rijden waar ik de groep ontmoet. Gelukkig kan ik nu een klein stukje meewandelen. Vervolgens richting Adrigole gereden, waar ze heerlijke koffie serveren en vanwaar we rond 16 uur weer huiswaarts gaan.
Lekker weer, dit in tegenstelling tot de weerberichten. We hebben dan ook erg veel geluk deze vakantie. Lekker gegeten bij Johnny Barry, wel een zeer rokerige pub.
1 juli Castletownbere
De groep weggebracht voor de zwaarste wandeling, dan de bagage bij Mary en Maria afgeleverd, daarna vrij lang wachten op de lunchplek. Een aantal is al erg moe van het vele klimmen van vanochtend en rijdt mee terug naar de accommodaties. Pas na zessen komen de laatsten aan en iedereen is zichtbaar doodmoe vandaag.
We eten bij een eenvoudig tentje naast de slager. In Castletownbere valt overigens weinig te beleven, het is niet toeristisch en er zijn weinig goede restaurants en maar 1 leuke pub.
2 juli Castletownbere
Vrije dag, ook voor mij. We hebben prachtig weer, de warmste dag van de vakantie, dus velen gaan naar het strand. Alleen ik en later Michiel gaan nog mountainbiken. Best zwaar op zo'n gammele goedkope fiets. 's-Avonds eten we weer bij Patrick omdat er niet veel anders is hier in dit stadje, zeker vandaag, want de hele dag hebben ze geen elektriciteit.
3 juli Castletownbere
De wandeling van de deelnemers is niet zwaar, ik loop ze tegemoet en al rond elven treffen we elkaar en lopen over asfaltweggetjes naar het dorpje Allihies voor de lunch. De groep vervolgt de trip en ik ontmoet ze weer rond 3 uur aan het eind van de wandeling in de pub.
Het autorijden tot nu toe is leuk, ik heb er al 3300km op zitten, waarvan 2700km op die kleine Ierse weggetjes.
We eten vanavond bij de Thai, waar de eigenaar een paar bijzondere Nederlandse woorden met mij uitwisselt, vnl. erg schunnig dus. Het eten is erg lekker, maar ze zijn pas een paar dagen open, dus duurt alles best lang en is een en ander ongeorganiseerd, maar dat hoort bij de hele Ierse mentaliteit, dus zijn we wel gewend geraakt.
4 juli Kenmare
Weer een lange dag voor de deelnemers, met veel asfalt onderweg, een stuk zelfs van 4 km, die overbruggen ze dan ook maar door met het busje mee te rijden.
Ikzelf heb het druk met rijden en ben daar zowat de hele dag mee bezig en heb nét de tijd om te douchen voordat ik naar het centrum afzak voor een restaurant. Het is stervensdruk hier in Kenmare op vrijdagavond, dus kunnen we niet als groep gezamenlijk eten.
5 juli Cork
Logistiek een heel drukke dag, de mensen vroeg hun koffers laten pakken zodat ik om 9.30 uur weg kan rijden naar Cork. Daar Cora afgezet bij de bussen en dan een hele tijd bezig de bagage rondbrengen, we zitten nl. in 5 ver uit elkaar gelegen B&B's.
Dan administratie bijwerken, info halen bij de VVV en deze doornemen, restaurant boeken en inmiddels is het al weer 19.00 uur geworden, op naar Clancy's, het laatste restaurant van deze vakantie.
Heerlijke avond, ik krijg een dikke vette fooi plus t-shirt en er wordt een heel uitgebreid lied gezongen! Echt tof en onvergetelijk. Daarna nog een lange avond om alle mensen in de diverse B&B's te brengen en pas om 0.30 uur daarmee klaar. Moe val ik als een blok in slaap.
6 juli naar huis
Nog veel te doen deze ochtend, alle B&B's afrijden om te checken of alles goed is gegaan en te betalen, exact om 11 uur sta ik op de luchthaven om de handel over te dragen aan de volgende reisleider. Dan nog een uurtje Cork in, om tenslotte gezamenlijk op de luchthaven in te checken voor onze terugreis naar Nederland.
Ierland afscheidslied
Op melodie: "The Wild Rover"
1 Gaan wand'len in Ierland, dat klinkt toch heel mooi
Door bossen, door weiland, langs ezel, koe, ooi
Daarginds liggen bergen, nog verder daar zee
Maar hoor eerst dit lied en je wilt nooit meer mee
Refrein: Want 't begon met wachten, heel lang wachten met Jim
Op die man bij het vliegveld, dat was het begin
2. De man die niet kwam, bleek dus niet te bestaan
Jim bleef dápper maar zoeken en liet ons mooi staan
In 't vérre Killarny werd men ongerust
Toen het busje dan kwam moest een brandje gesust
Refrein: 'k Laat je nooit meer wachten, nooit meer wachten, zei Jim
Maar die N71, daar vergist-ik me in
3 De eerste tocht startte bij een watervál
Liep langs grasvelden, bossen, door bergen en dal
In 't kleurrijke Kenmare warén wij te gast
Maar toen was er die B&B als een hoerenkast
Refrein: Wij gaan hier niet slapen, riepen d'vrouwen in koor
en ze dumpten 2 mannen en reden toen door
4 De mannen maakten van een nood een deugd
Gaven Kenmarese vrouwen een twee-eede jeugd
Vroeg in de ochten hun koffers vol geld
Maar de rest van de dag waren zij uitgeteld
Refrein: In dat mooie Kenmare, huisjes geel, groen en rood
Aan de zee steentjes keilen, in het avondrood
5 De 3e tocht - prachtig, maar zonnig en heet
Bracht pijnlijke blaren en veel liters zweet
De eerste afvállers redén met Jim mee
De steile wand klimmen, dat haalden slechts twee
Refrein: Tussendoor daar wachtte, lui te wachten lag Jim
Toen de teek op zijn been sprong; hij beet zich erin
6 't Gehucht Waterville maakte zíjn naam echt waar
Want het spetterde, regende en hoosde maar
Geen klif meer te zien door de neev'lige lucht
Het merendeel is in Jim's busje gevlucht
Refrein: En de rest die wachtte, met veel drank in de pub
Maar naar twee was het zoeken, in d'verkeerde club
7 De avonden waren met veel zang gevuld
De Ieren in wolken van birelucht gehuld
Een zingende Ier is waarachtig heel mooi
Naar speel geen voetbalkwis want dan krijg je geklooi
Refrein: 's-Avonds laat naar 't guesthouse, met zijn kamers zo krap
Deur zit klém, dat wordt slapen op de bank naast de trap
Intermezzo op melodie "Daar was laatst een meisje loos"
Bootje varen, Skellig zien
Wij gingen braken, wij gingen braken
Golven hoog en iedereen nat
Groen van ellende en ziek als een kat
8 Jullie moeten die kant op, zei Jim bij het begin
Vijf vrouwen, zij namen de zeer hoge klim
't Kompas wees iets anders, 't meer lag verkeerd
Dus langs plássen en berg naar Glenbay terugekeerd
Refrein: Zeker 23 kilometers te voet
Door de storm en de regen, dat is vrouwenmoed
9 Een noodtelefoontje lukt na veel gedraal
De vólgende keer doen we 't met rooksignaal
"Ik vind het zo erg" zei Jim ongerust
"Nou wij ook" riep het koortje, alweer uitgerust
Refrein: Door de nacht daar ging het, toch nog langs Ladies view
Naar 't kleine Glengariff, waren zijn 't-avondnieuws
Intermezzo op melodie "Daar was laatst een meisje loos"
Bij Glengariff gaat ook een boot
Maar niemand ging varen, niemand wou varen
'T Restaurant had een hijg'rige baas
Kom morgen terug smeekte de enge dwaas
10 De volgende dag met z'n allen op pad
Maar de eerste stopplaats was verkeerd ingeschat
't Was niet wíj die er aten, maar steekjvlieg en mug
Vol met jeukende bulten keerdén wij terug
Refrein: Toen het drassig Beara, springend van steen naar steen
Het leek meer survival, wie wil daar nou heen?
11 Twee verwondden zich bloedig aan vinger en been
Toen 'n ander langzaam in 't moeras verdween
Gered door een prínses, maar zonder wit paard
Onder blubber en bagger de finish gehaald
Refrein: Heel veel natte voeten, schoenen compleet vergaan
Nee op echt Ierse bodem kun je niet blijven staan
Intermezzo op melodie "Daar was laatst een meisje loos"
Bootje varen, dagje vrij
Op naar het strandje, op naar het strandje
Zon en zee, is dit Ierland?
Dit lijkt veel meer op zomers Griekenland
12 Na nog 2x wandlen is dit de balans
De Ierse ontbijtjes verdienen een krans
Niet BB-mevrouwen en ook niet de Thai
Het wáchten echt zat zeggen wij nu 'goodbye'
Refrein: Maar het meeste wachten, wachtten wij toch op Jim
Ook in Cork was het wachten, net als in 't begin
Refrein: Vele blaren, spierpijn, schrammen, teken en mug
Wij gaan nóoit meer naar Ierland, naar Ierland terug!