kreta 2005

Karakter van de reis

Een comfortabele hotelreis op Kreta, georganiseerd door SNP.

Groep

De groep bestaat uit 16 deelnemers, plus reisleiders Mirjan. Een homogene groep van heel prettige deelnemers, in de leeftijd van 35 tot 60 jaar: Els, Juul, Frans, Carla, Ko, Christa, Jeanne, Steven, Lida, Ineke, Dorijo, Vera, Hilke, Tiny, Marian, Paul en Jim.

Zaterdag 24 december 2005 zijn we vertrokken met een groep van in totaal 17 deelnemers voor een wandelreis naar Kreta, die precies de feestdagen omvat.

Bij het kennismaken herken ik meteen Jeanne, met wie ik 3 jaar geleden ook al op de Canarische Eilanden heb gewandeld. Deze leuke Engelse lerares reist deze keer samen met haar zoon. Daarnaast nog een verrassing want Lida, een ander reisgenootje, blijkt een collega van mij te zijn bij de Dienst OCW! Wel apart dat we elkaar nog nooit hadden gezien op kantoor, we werken dan ook allebei op volstrekt andere locaties.

Het vertrek verloopt niet helemaal volgens plan, want de vlucht naar Athene is bijna 3 uur vertraagd, waardoor we onze aansluitende vlucht naar Heraklion, Kreta missen. Gelukkig gaat er nog een vlucht om half 10 en laat komen we aan in Heraklion, waar we snel het hotel zoeken en toch nog even 's-avonds een klein hapje gaan eten in het plaatselijke restaurant.

25 Zondag is het kerst, maar we merken er niet heel veel van hier. We vertrekken meteen al uit dit hotel in Heraklion voor onze volgende bestemming, Vamos vanwaar we enkelen wandelingen zullen doen. We drinken eerst koffie op het terras van het hotel in Vamos en genieten van het prachtige uitzicht rondom en richting de mooi besneeuwde bergen.

We maken een korte wandeling in de middag, niet zo heel interessant, maar we zijn tenminste bezig, en komen in het donker aan, het is een beetje laat geworden.

We gaan desondanks toch nog een kleine kookclinic volgen, dat staat in het programma, dus dat volgen we gewoon, waarna we snel douchen en naar het restaurant spoeden. We zitten in een agri-tourisme hotel, waar ze lekker biologisch koken. We krijgen vanavond wederom allerlei griekse hapjes, mezze genoemd, zoals je wel meer aantreft in deze regio (Turkije, Syrie). Het Griekse eten is heel anders van wat we in NL voorgeschoteld krijgen, met veel minder vlees.

Het is best koud hier en we krijgen de kamer ternauwernood warm, net genoeg om te slapen.

26 Op Tweede Kerstdag - ze doen hier nagenoeg niets aan kerst - gaan we wandelen in de Imbros-kloof, één van de vele kloven hier, waarvan de Samaria de bekendste is. Het is een schitterende dag, meteen al een hoogtepunt deze vakantie. We worden met de bus gebracht op zo'n 800m hoogte, waar volop sneeuw ligt. We wandelen dan ook de eerste 2 uur door sneeuw, iets wat we absoluut niet hadden verwacht hier op Kreta. Gelukkig houden wij vandaag droog weer, maar het is erg koud.

We eten een uitgebreide lunch in een restaurant op de pas, waarna we echt de kloof ingaan. De Imbros-kloof is zeer indrukwekkend, smal en hoog. De wandeling erdoorheen is erg makkelijk en daalt alleen maar, van zo'n 600m tot zeeniveau. De sneeuw verdwijnt dan ook vrij snel en we lopen soms door de droge bedding van de rivier en over een eenvoudig pad.

We eten wederom bij de bioloog, waar de eigenaar het wel leuk vindt om (in goed Engels) ons te vertellen hoe goed de Kretenzers het wel doen eigenlijk. De wijn vloeit weer rijkelijk en de sfeer in de groep is prima te noemen.

27 Dinsdag vertrekken we met de bus naar Rhethimon, waar we een uurtje in het stadje kunnen rondlopen, daarna bezoek aan het beroemde Arkadia-klooster, waar het verzet van Kreta tegen de Turken in 1866 is begonnen.

Vervolgens nog een klein stukje wandelen over glibberige paden, om uiteindelijk met de bus naar ons chique hotel Enagron bij Axos te worden gebracht, wederom iets van een agri-toerisme. We worden ingedeeld in ruime appartementen en de sfeer hier is uitermate gemoedelijk, je voelt je er meteen thuis. Jammer dat het eten wat minder is, we krijgen erg weinig en niet zo gevarieerd, maar de accommodatie is erg mooi.

28 Woensdag hebben we een rustdag, maar gaan toch met Mirjan de reisleidster een kleine wandeling maken door de plaatselijke kloof naar wederom een oude, nu vervallen, klooster. Je ziet, het is een heel relaxte vakantie, zeer luxe, en de wandelingen zijn niet zwaar. We zitten bij Axos, een piepklein dorpje, met een paar onooglijke winkeltjes, zeer rustig en geen toeristen.

's-Avonds worden we door de eigenaar van Enagron uitgenodigd zijn kleine nieuwe cafeetje in te wijden. We worden getrakteerd op de huiswijn, raki en hapjes, erg hartelijk in dit nieuwe meteen al oergezellige cafeetje.

29 We staan op met een lichte hoofdpijn na al die wijn van gisteren en maken vandaag een mooie rondwandeling naar het dorpje Anogia, waar we lekker lunchen in een piepklein restaurantje. De sfeer is hier uiterst gemoedelijk en de prijzen zijn laag. Overigens is Anogia een typische Kretenzer bergdorpje, waar ze zo hun eigen wetten erop na houden. Ze zijn niet heel erg gezagsgetrouw hier, kinderen rijden rond in auto's, puin en vuilnis wordt overal maar neergedonderd, huizen worden willekeurig gebouwd, zowat alle mannen bezitten wel een wapen. Desondanks voelen wij er ons zeer op ons gemak, het tempo van het leven hier ligt lekker laag en de rush van de westerse maatschappij lijkt hier ver weg.

30 Vrijdag vertrekken we voor een excursie naar Knossos, waar we worden rondgeleid door een Griekse dame die perfect Nederlands spreekt. Knossos is de belangrijkste opgraving hier op Kreta, alleen de moeite waard als je een leuke en goede gids hebt zoals wij nu. We toeren wat door de bergen op zoek naar een goed lunchadres, en het geduld wordt dubbel en dwars beloond als we worden getracteerd op o.a. overheerlijk konijn. Toch nog iets van een verlate kerstmaaltijd. Daarna nog snel even een eenvoudige wandeling over de Lassithi-vlakte, waarna we snel met de bus rijden naar ons volgende hotel in Ierapetra. Daar hebben we met de groep weer een heerlijke avond in een traditioneel restaurant in het centrum van dit kleine stadje.

31 Zaterdag worden we getrakteerd op mooi weer tijdens onze wandeling in de drie kloven. We kunnen zelfs met korte broek lopen en genieten van een heerlijke picknick-lunch onderweg. We zijn weer de hele dag onderweg en eindigen in een klein dorpje waar een onooglijk cafeetje is, waar we nog wat kunnen drinken. Ze verkopen er ook de zelfgemaakte honing, waaraan enkelen van ons dan ook geen weerstand kunnen bieden.

Het is oudejaarsavond, en die wordt hier ook niet zo uitbundig gevierd als bij ons. Wel grappig is de intocht met de boot van een figuur die sprekend lijkt op Sint Nicolaas, en dat op oudjaar! Bijna alle restaurants zijn dicht vandaag, gelukkig is er nog eentje open, een strandrestaurant, waar het uiterst gezellig toeven is. Na 23 kruikjes wijn en ettelijke flessen champagne gaan de voetjes van de vloer en dansen we mee met de Grieken, en leren we iets van een sirtaki.

1 Zondag worden we gebracht naar de dorpjes Lato en Kritsa vanwaar een mooie wandeling door de Kretenzer maquis (bossages), een lange afdaling die ons in de buurt brengt van het stadje Agios Nikolaios, waarna we snel naar het hotel worden gebracht om te gaan eten bij het kleine voortreffelijke tentje naast het hotel.

De traditie hier is om met nieuwjaar een taart te serveren waarin een muntje wordt gestopt. Voor degene die het muntje treft zal het nieuwe jaar een geluksjaar zijn. Het toeval wil dat ik het muntje aantref in mijn stukje taart!

2 Maandagochtend heel vroeg het bed uit, want om 5 uur staat het ontbijt gereed, waarna we snel naar de luchthaven van Heraklion moeten gaan, waar het vliegtuig ons om 7.00 uur weer laat vertrekken uit Kreta. Met weemoed nemen we afscheid van dit bijzondere eiland, zo gevarieerd en zo rijk aan bijzondere geschiedenissen. Kreta, tot ziens, ik kom zeker weer terug.