Nepal (voorjaar 1998)
jim bij de tent op 5200m
Het doel van deze trekking is de beklimming van Mera Peak, een trekking peak van zo'n 6500m hoogte. De trekking of zo je wilt expeditie duurt 23 dagen, bij elkaar ben ik 28 dagen in Nepal. Bij deze trekking overnachten we in kleine expeditietentjes, en worden we begeleid door een crew van aanvankelijk 30 nepalezen: klimsherpa's, koksboys, dragers.
gebied
We wandelen in een gebied dat je voor het gemak kunt plaatsen in de wijde omgeving van het Everest-gebied. We wandelen een week in een gebied waar nog wat dorpjes zijn, om de volgende 15 dagen door de niet-bewoonde Hinku-vallei te trekken.
We starten in Jiri, op 1900m hoogte, een dorpje dat je na een dag in de bus kunt bereiken, het laatste dorpje dat over de weg te bereiken is. Wij lopen vanaf hier dus in een gebied waar geen gemotoriseerd verkeer komt. De route voert ons eerst dwars over de kammen van de bergruggen heen, zo lopen we dagelijks berg-op-berg-af en komen toch geleidelijk aan elke dag een stukje hoger uit. Het laagste punt bevindt zich op 1500m het hoogste op 6500m.
omgeving
We begeven ons in bergachtig gebied waarbij de boomgrens zich pakweg op 4000m bevindt. We trekken dus vele dagen door bossen, waar we de eerste week nog de invloeden van de mens merken, met hier en daar landbouw tegen de berghellingen. Daarna lopen we door een ongerept gebied met regenwouden en oerbossen, waar in de maanden april en mei van alles in de bloei staat. We lopen dan ook regelmatig over paden die bezaaid zijn met bloemblaadjes van de rododendronbomen. Het lijkt wel of ze speciaal voor ons die rode en roze bloemblaadjes hebben uitgestrooid, werkelijk prachtig.
In de tweede helft van de tocht bevinden we ons boven de boomgrens, echt in het hooggebergte, vaak op en rond gletsjers. We bivakkeren een week echt op de gletjser, die zich aan de voet van Mera Peak bevindt.
cultuur
Omdat we deels door ongerepte natuur - dus onbewoond gebied - lopen, hebben we niet veel met de plaatselijke bevolking te maken. Het is een volledig begeleide trekking, dus leren we vooral de sherpa's en de dragers van onze groep kennen en dat zal niet helemaal representatief zijn voor de gemiddelde Nepalees, omdat deze groep al veelvuldig met westerlingen contact heeft en zich erg in dienst stelt van diezelfde westerling.
Deels lopen we ook door een gebied met kleine dorpjes, waar we kennis maken met de plaatselijke bevolking, die erg arm is en heel sober leeft. Er is geen vervoer hier, dus alles wordt gedragen, vnl. door de mens zelf, soms door yaks. Veel dragers torsen enorme gewichten van veelal 40/50 kilo, we hebben één geval meegemaakt van 80 kilo.
Er is nauwelijks onderwijs beschikbaar en er is verder ook heel weinig gezondheidszorg voor de plaatselijke bevolking voor handen. De bevolking is afhankelijk van schaarse landbouwopbrengsten en in deze streek is ook het toerisme een bron van inkomsten. Al met al dus erg sober en erg arm.
het weer
In het voorjaar van 1998 is het blijkbaar vaak wisselvallig weer, zowat elke middag regent het hier. Er ligt bovenin vaak nog sneeuw, deels restanten van de winter, deels eeuwige sneeuw op de gletsjers. De temperaturen begeven zich vaak rond de 18/20 graden, bovenin is het kouder. 's-Nachts heb je voor de hoogste slaapplaatsen wel een zeer goede slaapzak nodig, die je tot min 20 warm moet houden. Voor ons viel het nog mee, met nachten tot -12, wel overigens gepaard gaand met krachtige wind. Ikzelf had twee donzen slaapzakken meegenomen, die in de koudste nachten over elkaar heengingen.
materiaal
groep
We starten met 5 deelnemers, waaronder 2 wandelaars Johan en Lenie en 3 klimmers Peter, Carine en Jim. Na acht dagen scheiden onze wegen en gaan de drie klimmers samen door naar Mera Peak.
Johan en Lenie zijn beide rond de 65 jaar en hebben al vaak trekkings gemaakt in Nepal. Het is geweldig dat zij op hun leeftijd nog voor zo'n zware trip kiezen, want deze tocht is duidelijk bovengemiddeld. Maar ze wilden toch nog één keer in hun leven boven de 5000m komen, hetgeen echter letterlijk te hoog gegrepen is, want met name Lenie heeft last van hoogte, hetgeen al duidelijk merkbaar was op 4100m. Verstandig als ze zijn besluiten ze dan ook om ons niet verder te volgen richting Mera Peak en een eigen route te kiezen.
Peter is leraar op school, maar heeft nu een paar maanden verlof genomen om al die tijd rond te trekken in het Himalaya-gebied. Hij heeft al veel ervaring met wandelen en klimmen in de Himalaya.
Hetzelfde geldt voor Carine, die verder de nodige cursussen heeft gevolgd bij de bergsportvereniging en die ook trekkings heeft gemaakt in de Himalaya, o.a. op grote gletsjers in Noord-Pakistan.
De begeleiding van onze trektocht is in handen van een Nepalese crew, die aanvankelijk uit 30 personen bestaat en geleidelijk aan terugloopt tot zo'n 20 man, omdat we steeds minder overhouden van het eten en de brandstof waarmee we zijn gestart.
sponsortrek
We hebben deze trip geboekt na bemiddeling van Sponsortrek. Je boekt via Sponsortrek een georganiseerde groepsreis met Nederlandse deelnemers. Zij kennen het trekkingsburootje van Tendy in Kathmandu en hebben daar uitstekende ervaring mee, dus wordt je in Nepal verder door dit buro begeleid. Verder is het zo dat Sponsortrek in Nederland geen kantoor met personeel heeft en er gaat onderweg geen Nederlandse reisleider mee (dit i.t.t. andere reisorganisaties als SNP, HT-reizen en noem ze allemaal maar op). Dit brengt uiteraard hoge kosten met zich mee, die moeten worden doorberekend in de reissom. Bij Sponsortrek is dat dus niet het geval, daarentegen ben je wel verplicht een minimum "sponsor"bedrag (in 1998 was dat € 140,00) te storten ten bate van één van de door Sponsortrek uitgezochte ontwikkelingsprojecten, hetgeen wij graag hebben gedaan. Je kon toen kiezen uit een klein zelf gebouwd hospitaaltje, een schooltje waar ook blinde kinderen naar toe kunnen of een religieus project, het opknappen van een gompa van het dorpje van de sherpa's die ons tijdens de tocht begeleiden.