noorwegen2006

week 1+2

week 3

Drie-weekse fietsrondreis van Jim van den Berg en Rutger Winkelman in het zuiden van Noorwegen, tussen Bergen en Trondheim. De eerste twee weken in gezelschap van Rutger en de laatste week alleen.

Met het vliegtuig naar Oslo (met SAS voor € 194 retour) en direct dezelfde middag met de trein door naar Bergen voor € 53 enkele reis incl. fiets. De terugreis ging vanaf Trondheim, wederom eerst met de trein voor € 44, naar de luchthaven van Oslo.

De trein Oslo-Bergen gaat over een schitterend mooi traject, dat betekent meteen al 6 uur genieten van het Noorse landschap. Het is een nieuwe luxe trein, de Noren zijn steenrijk en hebben veel geïnvesteerd in materieel. Ook het traject terug Trondheim-Oslo is erg mooi; treinreizen in Noorwegen kan ik nadrukkelijk aanbevelen. Wel ruim van tevoren boeken, anders zijn de kaartjes zeker 70 euro duurder.

hardangerjokulen

bryggen

Deze vakantie had een wat ongelukkige start, ik kon niet beschikken over mijn eigen fiets. Ik had mijn fiets in een fietsdoos gedaan en vervolgens ingecheckt, maar hij bleef dus vrolijk achter op Schiphol.

Dat betekende verplicht wachten in het stadje Bergen, waar ik maar geen bericht kreeg over waar de fiets zich nu bevond, laat staan dat-ie werd gebracht. Na een paar dagen heb je de stad wel volledig gezien en heb ik de knoop doorgehakt: ik koop maar een nieuwe fiets, dan kan ik toch tenminste mijn beoogde fietsvakantie met Rutger beginnen. Voor 450 euro was ik klaar en beschikte ik over een behoorlijk goede fiets, die ik helemaal compleet heb moeten maken met bagagerekje, spatborden, licht, gereedschappen etc. 3 dagen later konden we dan toch eindelijk op pad.

Bergen

Bergen is best een aardige stad om een dag of wat rond te lummelen. Er valt meestal veel neerslag hier, maar toen wij er waren was het erg goed weer.

We sliepen aanvankelijk in een studentenhuis, op de kamer van Marika (contact gelegd via de Hospitality Club, dus dat kostte ons niets), maar na een paar dagen ging zij zelf ook op vakantie, dus besloten we nog 2 dagen in het dure Radisson hotel te overnachten. Hopen maar dat SAS dat mij terugbetaalt. Ik was naast mijn fiets nl. ook mijn tentstokken kwijt, kon dus ook niet kamperen.

jim

hardangerfjord

utne camping

hardangerfjord

In Bergen en in Trondheim gratis geslapen bij HC-leden. Daarnaast in Bergen nog 2 nachten een hotel.

Vervolgens samen met Rutger 2 weken lang met zijn tent rondgetrokken. En tenslotte de laatste week alleen rondgefietst zonder tent; die week gebruik gemaakt van trekkershutjes, jeugdherberg en 1x een duur hotel. Prijzen overnachtingen:

Slechts 3 regendagen dwz een groot aantal heel mooie en warme dagen. Opvallend is ook de volstrekte afwezigheid van de wind, opvallend omdat je hier toch aan de oceaan zit.

We hebben nagenoeg geen last gehad van muggen, midges, knutjes, vliegen etc, veel minder dan in Nederland. Voorts ook geen wilde dieren gezien, geen rendieren en ook weinig vogels (behalve mussen en meeuwen).

hardanger waterval

hardangerjokulen

granvinvatnet

granvin waterval

Noorwegen is geen land voor gastronomen of lekkerbekken. De Noren eten erg veel junkfood, of anders heel basale maaltijden met aardappelen, zalm, worst, gehaktballen, groente. Allemaal niet zo erg smakelijk, beter is je eigen potje te koken op de camping. In restaurants zijn de eenvoudige maaltijden, pizza's e.d. redelijk betaalbaar, 12 tot 17 euro.

Alcohol is zoals bekend erg duur, glas wijn vanaf 8 euro, koffie is niet te drinken en kost tussen € 1,25 en € 4,00.

In de drie grote steden is het anders, daar heb je alle soorten restaurants en hier en daar al espresso en capuccino.

De wegen zijn heel goed, als je de doorgaande E-wegen links laat liggen is het erg rustig met het verkeer, ideaal fietsland dus. In en om de grote plaatsen vind je wel fietspaden, soms erg goed, soms heel onhandig met slecht wegdek, of je wordt zo over een bospaadje gestuurd.

Deze vakantie kende een moeizame start doordat mijn fiets niet meekwam (zie verder onder het kopje “fiets”).

Rutger en ik hebben dus 3 dagen de tijd gehad om het stadje Bergen te ontdekken, hetgeen ruim voldoende is geweest. Gelukkig konden we eerst gratis overnachten bij Marika, op haar oude studentenflat, zodat de kosten nog enigszins beperkt bleven. Verder ook een geluk voor mij dat Rutger solidair met mij in Bergen is gebleven.

Een paar dagen later dan gepland gaan we eindelijk op pad: ik op mijn nieuwe fiets en Rutger op zijn eigen fiets. Mijn fiets is het type trekkingsfiets met 24 ATB-versnellingen, grote 28-inch wielen, lijkt dus veel op mijn eigen fiets. Hij rijdt prima, zal geen mankementen vertonen deze 3 weken, zelfs geen lekke band, ik heb dus gelukkig een goede fiets op de kop getikt.

Bergen is niet zo’n heel grote stad dus is het gemakkelijk de stad uit te fietsen en snel de kleinere weggetjes te vinden. We komen op onze route al snel bij het plaatsje Osoyro, waar we onze eerste ferry van de vakantie nemen om aan de overkant onze weg te vervolgen. Er zullen nog vele pontjes volgen de komende weken.

We fietsen met schitterend warm weer door het heuvellandschap naar de Hardangerfjord, waar we snel een plekje voor onze tent zoeken om te overnachten. We staan in het wild op een klein stukje strand, niet bij een camping, dus een douche zit er vanavond helaas niet in.

Vandaag niet zo’n lange route, we pakken al snel de pont naar Jondal en fietsen over heel rustige wegen langs de schitterende Hardangerfjord. Er zijn hier veel fruitbomen en overal staan stalletjes waar je kersen, aardbeien of frambozen kan kopen (doosje 30 Nkr). We krijgen op dit stuk naar Utne een keer een behoorlijk klimmetje en bereiken al vroeg in de middag een schitterende kleine camping direct aan de fjord. Je kan hier heerlijk zwemmen, we hebben een mooi plekje voor 85 Nkr, en kunnen weer lekker douchen.

Het is een heel mooi gelegen camping met ook een prachtig gebouwtje waar je bij slecht weer binnen kunt zitten, echt een aanrader.

weggetje Myrdal

rallarvegen

jim rallarvegen

hardangerjokulen

Na 6km fietsen bereiken we op het nippertje de ferry. Rutger en ik zullen de komende 2 dagen ieder een eigen route fietsen, ik de Rallarvegen, Rutger over de Hardangervidda, omdat hij de Rallarvegen al eens eerder heeft gedaan.

Ik neem dan ook als eerste een pontje en wel die naar Kvanndal, waarna ik nog een prachtig stuk kan fietsen langs de Hardangerfjord. Vanaf Granvin gaat het landinwaarts aanvankelijk over een fietspad langs een schitterend meer, het Gravinvatnet, waarna ik toch ook de weg op moet richting Voss. Je krijgt hier een stevige klim voor de kiezen, met heuse haarspeldbochten, en op dit gedeelte zijn toevallig erg veel auto’s, bijna allemaal toeristenverkeer.

In Voss is het mooi tijd om te lunchen, het wordt junkfood, hamburger met friet, veel beters is hier niet te verkrijgen. Na een kort bezoekje aan de fietsenwinkel hier - de fiets is nu echt helemaal in topvorm - zoek ik het weggetje naar Mjofjell. Het is even zoeken, maar natuurlijk lukt het uiteindelijk en is het pakweg 40km fietsen over een doodstil weggetje, dat op en neer golft in het landschap maar gaandeweg steeds hoger komt. Het is daardoor een erg pittige weg en uiteindelijk kom ik moe aan bij de jeugdherberg van Mjofjell op 800m hoogte prachtig gelegen.

Ik beschik zelf nu even niet over een tent, dus slaap ik vannacht in de jeugdherberg, waar ik 400 Nkr kwijtben voor een bed, diner en ontbijt. Het is erg rustig met toeristen hier, op mijn kamer slaapt slechts 1 andere toerist.

Ik heb net even tijd om te ontbijten, want ik wil de vroege trein halen van Upsete naar Myrdal. Om van Mjofjell bij de Rallarvegen te komen moet je namelijk de berg over en hier is geen weggetje, je bent verplicht om dit kleine stukje van 5km met de trein door de tunnel te gaan (80 Nkr).

Meteen vanuit de jeugdherberg is het al raak, het asfalt houdt hier op en je vervolgt de route over gravel en bergweg. Vanaf hier dus al helemaal geen auto’s meer en zo kom je op de Rallarvegen.Dit is de oude weg die 100 jaar geleden gebruikt werd om het treinspoor alhier aan te leggen (traject Voss-Finse-Geilo). Toen het spoor eenmaal in gebruik werd genomen, was de weg niet meer nodig en werd het ook niet meer onderhouden. Daardoor was het al snel niet meer in berijdbaar door auto’s en is dit traject inmiddels gecultiveerd als fietsroute. Wel is het handig als je een ATB hebt of in iedere geval een stevige trekkingsfiets, want met een racefiets zal je in de problemen geraken.

Het is een prachtige route in het Noorse hooggebergte (800-1400m) met schitterende panorama’s en gletsjers om je heen. Op zich is het niet al te zwaar, want vanaf Myrdal zit je al op 800m hoogte, dus hoef je niet zoveel meer te klimmen.Ik geniet met volle teugen van de omgeving en vooral ook van het fietsen zelf. Het is heerlijk om over onverharde paden te fietsen, hier en daar moet je wel even van de fiets, maar het hele stuk kan ik fietsend afleggen. Wel is het een populaire route voor dagjesmensen die allemaal juist de andere kant opfietsen omdat dat minder zwaar is, meer afdalen. Er zijn dan ook hondeden tegenliggers vandaag, allemaal dagjesmensen met vnl. gehuurde fietsen, van mijn kant komen er maar een handjevol fietsers.

Ondanks de drukte is het fietsen van de Rallarvegen al meteen een hoogtepunt deze vakantie en uiteindelijk leg ik het hele traject al in 1 dag af en kom ik ’s-avonds in Geilo aan waar Rutger al de tent heeft opgezet op de plaatselijke camping.

hemsedal

hemsedal camping

hemsedal

In Noorwegen hebben ze de laatste jaren al een voorzichtige start gemaakt om een fietsroutenetwerk op te bouwen. Vanuit Geilo start bijv. een fietsroute, maar je wordt meteen door het bos geleid, slingerend over onverharde wasbord-weggetjes, op zich mooi, maar het schiet ook helemaal niet op. Ik heb afgelopen 2 dagen al zo kunnen genieten van de onverharde paden op de Rallarvegen, dus besluiten we de fietsroutes nu maar even voor wat het is en pakken we toch het comfortabele asfalt om in Hemsedal te komen, ook al omdat er op de weg toch niet veel verkeer is.

Het is een wat saaiere route vandaag en het laatste stuk naar Hemsedal gaat heel langzaam klimmend omhoog, heel goed te doen dus. Het is wel zo, hoe verder we komen hoe mooier het wordt; in Hemsedal vinden we snel de ons aanbevolen camping, midden in het dorpje.

De camping is goedkoop (60Nkr voor een tent), maar is eigenlijk wat verouderd. Het sanitair is niet schoon en je hebt hier een speciaal kaartje nodig om te kunnen douchen. Gelukkig kunnen we die van andere gasten lenen. Onze tent staat overigens prima op een mooi stukje gras direct aan het water.

Na 5 fietsdagen eindelijk een rustdag. En dat komt goed uit want hier in het Hemsedal is het ongelofelijk mooi en er valt van alles te doen, wandelen, fietsen, kanoën. Wij doen het kalm aan ook al omdat het af en toe regent en we komen de dag door met wasje doen, internetten, koffie drinken, rondlummelen.

Al snel na Hemsedal gaan we even de weg af om een waterval te bezoeken, die absoluut de moeite waard is. Ik heb trouwens nog nooit zoveel watervallen gezien als hier in Noorwegen, wat een pracht toch allemaal.

We klimmen verder door naar de hoogvlakte en het is hier weer waanzinnig genieten, wat een landschappen, de weidsheid hierboven, enorm indrukwekkend. We lunchen op de hoogvlakte bij een groot meer en genieten in stilte van de grootsheid van het landschap.

We worden getracteerd op een heerlijke afdaling en intens genietend fietsen we naar Laerdal, inmiddels door een diep uitgesleten dal met allemaal bergreuzen om ons heen.

In Laerdal is 1 grote camping, echt zo één die het ANWB-stempel verdient. Groot, geordend, druk, veel Nederlanders. Het is wel netjes allemaal, maar wat minder gezellig. Gelukkig heeft het dorpje Laerdal nog wel wat te bieden. Voor Noorse begrippen is het een mooi plaatsje met veel oude gebouwen in het centrum plus één gezellig café.

hemsedal

rutger hemsedal

waterval hemsedal

hemsedal

We nemen de vroege ferry die ons voor 37Nkr in een uur door de Sognefjord loodst naar het plaatsje Kaupanger. Via Sognedal fietsen we de heuvel over en bereiken we de Lusterfjord, de diepst gelegen fjord in de wereld, 204km van zee gelegen. Het water is schitterend parelmoer-groen-blauw gekleurd en als we de ferry naar Urnes nemen zien we nog bruinvissen of dolfijnen zwemmen.

Het is eindelijk weer een regendag, we hebben tot nu toe veel mooi weer gehad, en af en toe in de miezerregen fietsen we over het doodstille weggetje naar Skjolden. Drie maal moeten we een tunnel door, alledrie onverlicht, en de laatste is liefst 1 km lang. Aan het begin van de tunnel tref je een box aan voor fietsers, waarin zaklampen zitten, maar helaas zijn de batterijen al zowat overleden. Gelukkig beschik ik over een voorlampje en heel voorzichtig fietsen we zo door deze toch wel enge tunnel.

Aan het eind van het dal komen we in Skjolden, een plaatsje aan de fjord 204km van zee gelegen. Omdat de regen meer en meer toeneemt checken we alvast de camping en de prijzen van de hutjes. Omdat die met 350Nkr te duur zijn en de camping er mistroostig bijligt besluiten we door te gaan. We drinken nog koffie in het schitterende sportcentrum van het dorpje Skjolden en de regen komt met bakken uit de hemel. Het ziet er niet naar uit dat het vermindert, integendeel, dus doen we alle regenkleding aan en fietsen we door naar Luster, waar een leuke camping direct aan het water ligt. We hebben geluk, de regen wordt minder en houdt zelfs op, we kunnen de tent droog opzetten.

We hebben geen boodschappen kunnen doen vandaag en kunnen alleen bij het kampwinkeltje terecht, waar ze nog wat blikkenvoer voor ons hebben. Ik weet niet precies wat erin zit, het is niet te veel beter dan een blik hondenvoer, maar omdat we honger hebben en dit combineren met onze laatste pakjes bami kunnen we het net binnenhouden.

Een kort ritje vandaag, we fietsen op ons dooie gemak naar Gjerde, weer zo’n piepklein Noors gehucht waar helemaal niets te beleven valt. De klim over de weg naar Gjerde is gemakkelijk, ligt nl. op slechts 192m, en we volgen daarbij steeds de rivier Jostedola. Dit is echt zo’n ijs- en ijskoude gletsjerrivier, die wordt gevoed door het smeltwater van de enorme Jostedalbreen, de grootste gletsjer van het Europese vasteland.

In Gjerde twijfelen we nog even over een hutje, maar het klaart meer en meer op dus kunnen we toch gemakkelijk de tent opzetten. Er is hier een eenvoudige maar erg prettige camping, waar we dan ook 2 nachten zullen verblijven.

We zijn speciaal naar Gjerde gegaan omdat we de Nigardsbreen willen bezoeken. Dit is een goed toegankelijke gletsjer die er heel spectaculair uitziet en die dan ook veel toeristen trekt. De gletsjer mondt bijna uit in een meer op slechts 350m hoogte en je kan er heel eenvoudig naar toe lopen over een bergpaadje van 3km.

Het is weer schitterend hier, heel fotogeniek, en we hebben eind van de middag zelfs nog net even tijd om het veel hoger gelegen gletsjermeer Styggevatnet te bezoeken.

hemsedal

jim laerdal

rutger laerdal

jim staafkerkje

Vandaag nemen Rutger en ik tijdelijk afscheid van elkaar. We hebben er samen nu 2 weken opzitten en Rutger zal de komende 2 weken aansluiten bij Mark en Jeroen voor een autovakantie hier in Noorwegen.

Ik ga ook nog niet naar huis maar fiets nog een week door richting Trondheim. Ik fiets vandaag eerst weer terug naar Luster en Skjolden, voor het laatst langs die wonderschone Lusterfjord, om uiteindelijk de klim aan te vangen richting Sognefjell, van zeeniveau naar 1434m. De klim is heel steil en als ik bij hotel Turtagro ben aangekomen vind ik het welletjes voor vandaag. Je zit hier al op 900m hoogte, en ik hoef me ook niet te haasten.

Hotel Turtagro is prachtig gelegen en je waant je al helemaal in het hooggebergte. Ik neem mijn intrek in het oude gebouw, dat op zich al prima voldoet en dat scheelt enorm in de kosten t.o.v. het nieuwe deel.

Nog moe van gisteren wordt ik vanmorgen al meteen getracteerd op het vervolg van de steile klim verder naar de Sognefjell. Het gaat heel pittig omhoog, lekker hoor om zo meteen wakker te worden! Het landschap maakt gelukkig veel goed. We zitten hier tussen de twee nationale parken Jostedalbreen en Jotunheimen, dus in nagenoeg ongerepte natuur. Het nodigt dan ook voortdurend uit om van de fiets af te stappen en even te genieten van de omgeving. Een volgende keer ga ik dan ook echt een keer een rugzaktrekking maken om nog dieper in de natuur te komen.Zomer 2006 is in Noorwegen erg warm geweest tot nu toe, dat betekent dat alle sneeuw van afgelopen winter inmiddels is gesmolten. Wel is het op deze hoogte erg vergletsjerd, allemaal restanten nog van de laatste ijstijd.

Eindelijk passeer ik de hoogste pas van Scandinavië op 1434m en kan het afdalen beginnen. Het gaat allemaal heel geleidelijk omlaag tot aan Lom op 360m en halverwege de afdaling word ik ineens ingehaald door Mark, Jeroen en Rutger, die met de auto voorbijzoeven. We maken even aan de weg een kort praatje, want ze hebben een druk programma de komende 2 weken en moeten snel weer door.

Via Lom kom ik aan in het piepkleine Bismo, waar ik een trekkerhutje afhuur voor 200 Nkr om daarna in het enige restaurant een hapje te eten.

Het is vaak een Hema-achtig selfservicebuffet hier in Noorwegen, maar dan nog een nivo’tje lager. Nou ja, je krijgt toch wel voldoende binnen zo, knakworst, gehaktballen, aardappelen, en dat accepteer je ook als je in Noorwegen rondtoert. De koffie is soms echter wel een klap in je gezicht, gelukkig heb ik nog nescafé bij me, dus geniet ik nog na in het zonnetje bij de hut op de camping.

rutger lusterfjord

rutger Gjerde

jim nigardsbreen

Vandaag een heel geleidelijke klim voor de boeg, die gemakkelijk wordt gemaakt door een licht windje in de rug. Onderweg haal ik eindelijk weer een fietser in, het is Marcel …. uit NL natuurlijk. Hij gaat dezelfde richting uit als ik maar soms met kleine omweggetjes. En omdat hij ook nog eens een ander tempo heeft (veel zwaarder beladen dan ik) zetten we ook op eigen gelegenheid onze reis weer voort.

Hoe dichter ik bij de pas kom hoe mooier het wordt. Bij de pas aangekomen kan je zelfs nog even een zijweg op die leidt naar de Dalsnibba, een machtig uitkijkpunt op 1476m boven Geiranger.

Het is nog een pittig stukje klimmen over onverharde piste, maar het is de moeite dubbel en dwars waard dankzij de grootsheid van de bergwereld om je heen. Vooral als fietser is het geweldig om zo’n zware klim te doen in deze woeste ongenaakbare en kale omgeving met de top als beloning, waar je op een groots uitzicht wordt getracteerd.Natuurlijk is het koud, jasje gaat dan ook aan en de reuze-afdaling naar zeeniveau kan beginnen. Je krijgt al de eerste indrukken van Geiranger en de fjord en snapt al waarom het zoveel toeristen trekt. De fjord is nl. ook al zo’n ongekend mooi stukje natuur in Noorwegen, het houdt maar niet op hier.

In Geiranger vind ik het mooiste hutje ooit, voor maar 200 Nkr krijg ik een eigen hut, direct aan de fjord, met volledige privacy, echt uniek. Ik kan hier dan ook uren zitten op mijn eigen terras met het uitzicht op de Geirangerfjord en het dorpje zelf. De fjord is een enorm natuurspektakel, het heeft aan beide kanten soms loodrechte wanden en bergen van 1500m hoog. Het wordt dan in de zomer ook dagelijks bezocht door grote cruiseschepen, die dit wonder wel willen eens van nabij willen beschouwen.

Op de rustdag toch met de fiets op stap en wel eerst met de ferry naar Hellesylt. Je betaalt 115Nkr voor een retour, dat is voor Noorse begrippen best good value, want je vaart dan meteen door die machtige Geirangerfjord. De fjord is beroemd om de vele watervallen die van diverse kanten naar beneden storten en de ferry zit dan ook vol toeristen die tientallen foto’s schieten. Jammer genoeg heeft de batterij van mijn camera het vandaag opgegeven, ik heb geen oplader bij me, geen reservebatterij, dus geen foto’s meer de laatste dagen in Noorwegen.

Vanuit Hellesylt maak ik nog een fietstochtje naar Flo, over een stil weggetje dat op een gegeven moment overgaat in onverhard pad. Het is weer flink klimmen geblazen, maar de moeite waard, je fietst door een bijna verlaten dal dat op een gegeven ogenblik onbewoond is.

Het weer is vandaag iets minder, dus als de regen aanhoudt ga ik terug en neem weer de toeristenferry naar Geiranger, waar ik nog uren intens geniet op het terrasje van mijn hut.

nigardsbreen

bovertuntvatnet

sognefjell

hutje Bismo

Ik moet meteen flink aan de bak vanuit Geiranger over de Ornevegen (adelaarsweg), 11 haarspeldbochten naar boven, erg steil en zwaar, maar je hebt voortdurend afleiding door de schitterende uitzichten op de Geirangerfjord.

Na een geleidelijke afdaling neem ik bij Eidsdalen de ferry, waarna de klim begint naar de beroemde Trolstigen. De Trolstigen is een hoogvlakte die lang onbereikbaar is gebleven omdat er geen weg naartoe ging. Inmiddels is een weg aangelegd, en wat voor één, misschien wel de mooiste weg waar ik ooit op heb gefietst, van de noordkant gaat namelijk een hele steile weg in vele haarspeldbochten, gebouwd over een enorme waterval. Een knap staaltje weg- en waterbouw hier in Noorwegen.

Het is prachtig en dus wel drukker met toeristen hier. Als fietser is het weer een intense beleving om over zo'n weg te fietsen, in de auto is dat natuurlijk iets minder.

In Andelsnes fiets ik eerst even langs de jeugdherberg, maar die is met z'n 230 Nkr voor een bed op slaapzaal wel gruwelijk duur, dus zoek ik een camping op waar ik voor 300 Nkr een volledige caravan voor mezelf kan huren.

Andelsnes is weer zo'n Noors plaatsje waar niets te beleven valt, ongezellige straatjes, geen leuk pleintje of haventje en een enkel restaurantje waar ook al niemand zit. Ik kies maar voor de pizzeria, die voor 100 Nkr nog een redelijke pizza op tafel zet.

De laatste dagen naar Trondheim zal het landschap wat minder spectaculair zijn. Kan ook niet anders, de afgelopen twee weken zijn niet te evenaren, maar ook nu is het heerlijk fietsen. Natuurlijk is het nog steeds erg mooi en het is hier wat minder bergachtig, dwz minder klimmen.

Ik neem de ferry bij Afarnes om aan de overkant op een doodstil weggetje te kunnen fietsen. Inderdaad weinig auto's en het is heerlijk fietsen, de hele tijd direct langs het fjord. Ook de weg naar Sunndalsora gaat langs het fjord en ik geniet weer met volle teugen, ook al omdat er een licht windje in de rug staat.

De laatste kilometers moet ik nog omrijden over de oude weg, ze hebben hier onlangs een snelle tunnel aangelegd, waar je als fietser niet in mag en ook niet in wil gezien de lengte van 6km. De omweg is afgesloten voor auto's, opnieuw genieten dus, wel flink klimmen, maar de voldoening is groot als de afdaling ingezet mag worden, want dan kom je direct aan in Sunndalsora. Dit is een oerlelijke plaats, dat wordt gedomineerd door zware industrie.

Ik zoek de jeugdherberg, maar deze is blijkbaar niet meer in gebruik. Wel kan je hier voor 1100 Nkr een kamer in het hotel krijgen of voor 275 Nkr een hutje huren. Al is het een muf, groezelig hutje, toch neem ik die maar, het scheelt een hoop centen.

Je kan hier bij het hotel eten, 150 Nkr voor een compleet maal, niet duur, maar het is echt arbeiders-eten. Het is ook heel ongezellig in het restaurant, er zitten enkele tientallen mannen, vaak apart aan eigen tafeltjes, allemaal arbeiders die hier in de fabriek of in de bouw werken, ik ben de enige toerist.

De route gaat door een landelijk Noorwegen, golvend landschap, langs boerenland met altijd de heuvels op de achtergrond. De weg door het Surnadal is erg lang en er wordt hard gereden op de 2-baansweg. Gelukkig kan je als fietser een parallelweggetje pakken, hetgeen weer heel stil en relaxed fietsen is. Het laatste gedeelte naar Orkanger is weer behoorlijk druk, dus schiet ik snel de rivier over en fiets ook hier over en veel stillere weg naar het stadje Orkanger. Het is maar een klein stadje, ik blijk dan ook zoekend naar het centrum al lang door het centrum te hebben gereden.

Een slaapplaats vinden hier was niet zo gemakkelijk, de camping met hutjes is opgeheven, er is nog een eenvoudig guesthouse, maar die is nu net gesloten ivm vakantie, dus resteert nog 1 plek, het befaamde Bårdshaug Herregård hotel, wel duur met 850 Nkr, maar het behoort tot een keten van mooiste hotels in Noorwegen.

Ik kom echter vrij laat aan, kan niet veel genieten van dit mooie hotel, ga eerst naar de pizzeria, en val snel in slaap.

afdaling dalsnibba

jim dalsnibba

hutje geiranger

geirangerfjord

Vanuit Orkanger gaat een splinternieuwe tunnel naar Trondheim, als fietser mag je er gelukkig weer omheen, en dan volg je al die tijd weer de fjord. Het is niet ver meer en al gauw bereik ik Trondheim, waar een mooi fietspad je helemaal autovrij in het centrum brengt. Daar is het erg druk, het is prachtig warm weer, en ik drink op een terrasje eindelijk weer eens een echt lekker kopje koffie. Hier ontmoet ik ook Magne, met wie ik tevoren contact had gelegd via de Hospitality Club voor een slaapplaats.

Magne is zo gastvrij om mij die slaapplaats te bieden op zijn studentenkamer en als ik daar mijn fiets en bagage heb achtergelaten ga ik naar het station waar ik Mark, Jeroen en Rutger ontmoet.

We proberen ergens nog wat te drinken en gaan al gauw met de auto naar de camping waar zij staan, want daar kunnen we lekker zelf koken. Deze keer staat zalm op het menu, het enige dat echt gedkoop te noemen is, een hele zalm (diepgevroren) kost maar 60 Nkr, en daar kunnen wij met z'n vieren echt heel ruimschoots van eten, heerlijk op de barbecue klaargemaakt door Jeroen.

Ik pak 's-avonds de bus om weer bij het huis van Magne te komen, die voor mij de deur openmaakt en zich daarna weer onderdompelt in het feestende Trondheim, terwijl ik kan genieten van een heerlijke nachtrust.

De vakantie zit erop, ik verlaat Trondheim heel comfortabel met de trein, die een schitterende route aflegt o.a. door het nationale park Dovrefjell. Het schitterende Noorse landschap schiet zo voor de laatste keer voorbij en ik kom keurig op tijd aan op de luchthaven van Oslo, waar ik zonder problemen de fiets incheck (banden hoeven niet leeg, fiets wordt niet gewogen) en na een voorspoedige vlucht land ik weer heelhuids op Schiphol, inclusief fiets deze keer.

briksdalen

gjende

Noorwegen 2006

Bergen