bewerkte foto's

Thailand (2003/2004)

Fietsvakantie van Bart en Jim in Noord-Thailand van guesthouse naar guesthouse. We hebben Chiang Mai gekozen als basis om twee rondjes te fietsen, de eerste richting Gouden Driehoek en Puh Chi Fah, de tweede richting Mae Hong Song en Doi Inthanon.

ochtendgloren

wilderness lodge bungalow

bas puh chi fah

bas duwt fiets

weer

In december en januari is het perfect weer om in Noord-Thailand te zijn. Het is namelijk dan wat koeler dan in de rest van het jaar, rond de 25 graden, met 's-nachts in de bergen soms flinke afkoeling, zodat je je wat dikker moet kleden. Voor het fietsen is dit allemaal prima, overdag wordt het nooit tropisch heet, toch wel fijn als je beklimmingen moet doen.

wegen/verkeer

De wegen kunnen druk zijn voor fietsers, maar als je je route zorgvuldig plant, kom je juist weinig verkeer tegen.

De wegen zijn verder gewoon heel goed, overal asfalt met genoeg bewegwijzering. Als je zelf kiest voor uitstapjes naar kleinere dorpen en uithoeken dan kom je wel onverharde wegen tegen.

Het verkeer gedraagt zich voorbeeldig t.o.v. de fietser, auto's houden goed rekening met je, remmen vaak wat af en rijden met ruime boog om je heen. Wat wel lastig is, zijn de wat oudere pick-ups en trucks, die een gigantische dieselwalm achter zich laten, niet prettig als je lekker aan het klimmen bent en hevig naar adem snakt.

bas duwt fiets

bas fietsen

bas in bungalow puh chi fah

bas mekong

fietsen

Er is op zich veel vlak land in Thailand, maar de routes die wij kozen gingen juist door berggebieden. De wegen in de bergen hebben vaak gemeen steile stukken, vaak steiler dan in Europa. De beklimmingen zijn daarbij ook erg onregelmatig, dus heb ik het klimmen in Thailand als zwaarder ervaren dan in de Alpen of Pyreneeën. In totaal heb ik 1264km gefietst en 15.900 meter geklommen.

bevolking

De Thai is wat je noemt een voorbeeldig burger. Het zijn lieve, vriendelijke, optimistische mensen die altijd glimlachen en goudeerlijk zijn, je zal niet gauw worden bedonderd in Thailand. Ze zijn verder erg dienstverlenend ingesteld. De Thai is wel geïnteresseerd in de farang (= westerling), maar is niet opdringerig. Je wordt dan bijvoorbeeld ook nooit omringd door hordes Thaise kinderen.

Taal is meestal geen probleem, vaak spreekt iemand wel iets Engels, anders wijs je in restaurantjes gewoon aan wat je wilt hebben.

onderkomens

De guesthouses zijn erg goedkoop, wij betaalden tussen € 2,00 en € 12,00 per kamer. Ze zijn over het algemeen erg schoon en beschikken bijna altijd over een warme douche. Ze hebben vaak open ramen, soms is er een fan op de kamer, en de ramen zijn met gaas afgeschermd tegen de muggen. De bedden zijn meestal niet geweldig, maar ik kon er toch altijd een goede nachtrust op krijgen. Vaak is het wel lawaaiig rond de guesthouses; omdat de ramen open zijn heb je eerder last van omgevingsgeluid als verkeer, hondengeblaf, hanengekraai e.d.

bergvolk oma

bergvolkmeisjes

bungalow mae sai

eten

In Thailand kan je uitstekend eten voor weinig geld. De Thaise keuken is terecht veelgeprezen met zijn verse ingrediënten en verfijnde kruiden. Vaak is het redelijk gepeperd, maar je kan dit nog verder verscherpen door een uitgebreid scala aan specerijen die op tafel staan. Verder geniet je van de overheerlijke verse fruitsappen. Wij waren voor het avondeten, incl. drank en koffie, tussen € 1,00 en € 2,50 p.p. kwijt.

De hygiëne is goed, ook in de kleinste eenvoudigste stalletjes langs de weg; wij hebben nooit maag- of darmklachten gehad. Ook sla en ijs kan je gewoon eten.

Water drink je het liefst uit plastic flessen, die kosten € 0,10 per liter. Ijsblokjes vormen ook geen probleem, die zijn altijd safe. Koffie is meestal van nescafé gemaakt, zo hier en daar in toeristische gebieden maken ze ook verse koffie klaar.

landschap

In N-Thailand troffen wij op onze routes vooral groen berglandschap aan. Naast mooie landelijke en agrarische gebieden hebben we ook veel in bossen en oerwouden gefietst. In en om de dorpen en steden is het wat minder interessant, vaak erg stoffig en rommelig, voor mooie plaatsen moet je niet naar Thailand gaan.

ongedierte

In de periode dat wij gingen en het gebied dat wij bezochten hadden we nauwelijks last van ongedierte. Muggen waren er alleen een uur rond zonsondergang, kakkerlakken hebben we eigenlijk niet gezien, laat staan ratten e.d. Overdag tijdens het fietsen heb je al helemaal geen last van insecten, er zijn nagenoeg geen vliegen, bijen enz.

Honden vormen voor fietsers geen probleem, er zijn nauwelijks agressieve honden die het op fietsers hebben gemund.

kosten

De vlucht was met € 860,00 niet erg goedkoop, maar ik vloog dan ook rond de kerstdagen, de duurste tijd van het jaar. Zakgeld in Thailand: ik heb extreem weinig uitgegeven in 23 dagen € 260,00.

vlucht	€ 860
guesthouses	€ 67
ontbijt	36
lunch	33
diner	55
drankjes	19
bus/trein	13
internet/telefoon	5
aankopen	22
luchthavenbelasting	10
plaatselijke kosten	€ 260

bungalow mae sai

jim en bas met fietsen

jim van den berg wilderness lodge

jim van den berg doi inthanon

15/16 december 2003 naar Chiang Mai
Vroeg vertrek met de trein van 5.30 uur vanuit Rotterdam richting Schiphol. Ik kan zowat de trein niet in omdat de 2 conducteurs dachten dat een fiets pas na de spits meemocht. Gelukkig bood een andere conducteur de juiste oplossing want voor half zeven mag de fiets dus wel mee met de trein. Daarna begint pas de spits en dan gaat het inderdaad ook echt niet.
Op Schiphol heb ik zeeën van tijd want het vliegtuig vertrekt pas om 11.20 uur.
Singapore Airlines, tja, dat is natuurlijk erg goed, het beste waarmee ik ooit gevolgen heb. Lekker eten, goeie service, weinig vertragingen. Zodoende kom ik mooi om 10.00 uur de volgende dag aan in Chiang Mai en word afgehaald door Bart. Dat is toch mooi, de komende tijd drie weken fietsen met Bart. En volgens mij gaat dat best lukken. Bart en ik kennen elkaar van een weekend Wereldfietser en het lijkt goed te klikken.
Ik ben nu wel erg moe na de vlucht, want onderweg slaap je immers slecht, dus ik zal de komende nacht extra lang maken (te weten 12 uur).
In Chiang Mai eerst lekker relaxen nog vanmiddag, bijpraten met Bart, o.a. over de beoogde route voor de komende tijd, we twijfelen nl. hevig over fietsen in Laos, wat in ons oorspronkelijk plan zat. Verder wat boodschappen doen, douchen en het is inmiddels al weer tijd geworden om Erwin en Peter te ontmoeten, twee vrienden van de outdoor-club, die toevallig ook in Chiang Mai vertoeven.
Het is ontzettend gezellig met z'n viertjes en we eten heerlijk hier in een plaatselijk restaurantje in de stad. Ik maak het echter niet te laat, want ik moet nog de broodnodige slaap inhalen.
Ik overnacht in Smile Guesthouse, waar Bart ook al zat, en heb een redelijke kamer voor € 6,00.

longnecks in nachtleven

mae hong son nachtleven

moeder en kind

17 december Chiang Dao, 86 km, 200m stijgen, gem. 21,5km
Na een lange nacht van twaalf uur pitten ga ik aan het ontbijtbuffet. Echt perfect, alles is te krijgen en dat voor € 1,20. Ook Erwin en Peter voegen zich bij ons guesthouse voor het ontbijt en we moeten helaas al weer te snel afscheid van elkaar nemen. De guys gaan naar Myanmar, wij gaan maar eens lekker de fiets opzoeken.
Best snel eigenlijk, ik ben nauwelijks een dag in Chiang Mai en we gaan al meteen op pad!
Ik heb niets met stedenbezoek, al die tempels en bezienswaardigheden doen me weinig en winkelen en struinen over de Nightmarket, nee, daar kan je mij ook helemaal niet warm voor maken.
Maar voor fietsen des te meer! Ik ben blij weer eens op de fiets te stappen, iets wat ik in NL het laatste halfjaar nauwelijks meer heb gedaan. Ik ben dan ook gelukkig om in Thailand eerst de minder steile wegen op te zoeken, de volgende week komen we vanzelf in de bergen terecht en dan hoop ik al een beetje ingefietst te zijn.
We fietsen vandaag over een rustig weggetje langs de rivier de stad uit, een geluk dat we dit weggetje hebben gevonden, want het is over het algemeen stervensdruk in Chiang Mai.
Na een uurtje voegen we ons toch bij de hoofdweg, omdat dat niet anders kan, maar gelukkig wordt het verkeer in de loop van de dag almaar rustiger. We fietsen dan door prachtig landschap en passeren zelfs enkele olifanten, die toebehoren aan het olifanten-opleidingscentrum alhier.
Als we bij een restaurantje verderop wat willen drinken, blijken ze nog dicht te zijn, maar desondanks maakt de man die daar rondloopt een kop koffie voor ons klaar. En wanneer het op betalen aankomt wil hij er niets van weten, de koffie krijgen we van hem aangeboden. Wel super-sympathiek.
We fietsen door naar Chiang Dao, waar we 5km van het dorpje het prachtig gelegen guesthouse vinden van Malee, die op deze mooie locatie enkele leuke bungalowtjes heeft neergezet in een prachtig onderhouden tropische tuin, waar wij er één voor € 8,00 kunnen huren. Echt vreselijk mooi is het hier, net een paradijsje, de tuin vol met bloemen en fruit, en mooie steile rotsen en bergen rondom ons.
Het is wel koud, en we trekken de truien aan, hetgeen nog niet genoeg blijkt te zijn. Twee engelse jongens steken dan ook maar een kampvuurtje aan en we hebben een heerlijke afsluiting van deze mooie dag.

moeder met kindje

ochtendgloren

olifant chiang dao

opa draagt baby

18 december naar Ta Thon, 114 km, 750m stijgen, gem. 21,7km
Ik val pas heel laat in slaap, ik denk pas om een uur of 3 in de nacht, waarschijnlijk nog aanpassingsproblemen door het tijdsverschil met NL. Desondanks toch redelijk uitgerust. We nemen afscheid van Malee. Malee runt dit guesthouse prima, ze is best commercieel gezien de prijzen die ze berekent. Ze is erg slim en komt kordaat over. Desondanks is het een heel warm lief mens, haar accommodatie kunnen we echt iedereen aanbevelen.
We halen wat chips, reepjes, water voor onderweg en dan klimmen we een kleine pas over verder naar het noorden, onderweg nog ingehaald door een Canadese fietser die we ontmoet hebben bij Malee.
De klim valt me zwaar tegen, het is maar een paar 100m, maar ik merk dat ik niet in goede conditie ben. Ik heb afgelopen jaar dan ook minder gesport dan anders en dat moet ik nu bezuren.
We krijgen gelukkig de afdaling als beloning en merken wel dat we te weinig hebben ontbeten, we hebben te weinig energie in het lijf. We lunchen dan ook uitgebreid een bamisoep plus een nasi goreng daaropvolgend. Eigenlijk een beetje teveel nu weer, maar we hebben deze aanvulling echt hard nodig.
We fietsen verder over een behoorlijk drukke weg naar Fang, een vrij grote ongezellige plaats. We vinden Fang maar niks en zien dat we nog tijd hebben om naar Ta Thon door te fietsen.
Al met al leggen we 114 km af vandaag. Erg veel zo aan het begin van de vakantie voor een relatief ongetraind persoon als ik. Ik ben dan ook behoorlijk moe als we bij Apple guesthouse een bungalowtje nemen voor € 4,00.
Bart en ik kunnen het goed vinden, het gaat prima zo, we fietsen nu ongeveer even snel (later komt er wel meer verschil), dus volgens mij redden wij het wel samen de komende 3 weken.
In Ta Thon zoeken we een mooi restaurant op aan het water, waar we weer Thais eten. De Thaise keuken is voortreffelijk, waarbij de maaltijden over het algemeen toch vrij mild worden opgediend en waarbij aan tafel een heel regiment aan kruiden, specerijen en sausjes wordt aangerukt, allerlei soorten sambals, gedroogde pepertjes (superheet), verse knoflookteentjes, limoentjes, vissaus, etc. Zo kan je naar believen het eten op smaak brengen.
We gaan tegen tienen al slapen, we zijn allebei best moe na deze lange dag en slapen dan ook als een blok zo'n 10 uur achtereen.

puh chi fah ochtend

tempel

19 december naar Mae Sai (grens Birma), 98 km, 600m hoogteverschil, gem 20,7km
Vandaag een mooiere route gefietst dan de vorige dagen, maar wel met een pittige klim halverwege, over opnieuw een goede weg (het asfalt is vaak uitstekend in Thailand) met soms erg pittige kleine klimmetjes tussendoor.
De weg vanuit Ta Thon voert ons door het noordelijkste stukje van Thailand, de zgn. Gouden Driehoek, en is bijzonder rustig.
We fietsen door prachtig golvend berglandschap en zien steeds in de verte links van ons Myanmar = Birma liggen. We genieten met volle teugen, dit is het echte landelijke Thailand, volop natuur, alles groen.
Via Mae Chan komen we aan in Mae Sai, de noordelijkste stad van Thailand, waar we in "Mae Sai guesthouse" een schitterend rieten bungalowtje krijgen met hot shower.
Bart gaat nog snel even de grens met Birma over zodat hij weer over een herzien visum voor Thailand beschikt.
Als je Thailand binnenkomt krijgt iedere bezoeker nl. automatisch een visum voor 30 dagen, wil je langer blijven dan moet je bijbetalen. Je kan echter ook even tussendoor Thailand verlaten dan krijg je automatisch opnieuw het 30-dagen visum. Dat is dus wat Bart nu doet en het kost hem € 4,00.
We zijn best wel weer moe geworden na wederom een lange rit en gaan na het douchen snel eten. Deze keer bij de chinees, wat duurder voor € 9,00 samen, maar wel het beste tot nu toe.
We sturen nog een mailtje en gaan wederom vroeg slapen want we hebben toch weer 100km in de benen zitten.

wat chiangdao

wilderness lodge

bas en jim bij kampvuur

20 december naar Chiang Saen, 51 km, 150m klimmen, gem. 22,3km
Het is lekker fris hier in het noorden. Gisteren overdag rond de 20 graden schatten we, het was de hele dag bewolkt. Da's heerlijk om te fietsen en je verwacht eigenlijk hogere temperaturen in Thailand, ja toch.
's-Morgens is het lekker koel als we wegrijden, truitje nog aan. We gaan even langs het immigratiekantoor om Bart z'n visum helemaal op orde te krijgen.
We hebben wat moeite om Mae Sai uit te komen, het is best een grote plaats, maar na een half uur lukt het en zitten we op een klein rustig weggetje waar we met volle teugen genieten van het Thaise plattelandsleven zoals zich dat hier afspeelt.
We hoeven maar één keer te klimmen en kunnen precies om 12 uur lunchen. We treffen een mooi restaurant met prachtig terras aan, alles openlucht, waar we voor € 2,00 aan het lunchbuffet kunnen aanschuiven. Echt spotgoedkoop lekker eten. Er zijn wel veel Farangs (= westerlingen), maar dat is ook logisch, het is immers goed toeven in deze tent.
En dan nog maar 10 ontspannen km peddelen naar Chiang Saen en we zijn al vroeg bij Gin's Guesthouse, waar alleen nog een dure kamer van € 12,00 beschikbaar is, die we maar nemen.
We laten gelijk onze was hier doen voor € 0,40 en gaan het stadje in om kaarten te kopen/schrijven en te relaxen. We hebben aldus een halve rustdag en daar was ik eerlijk gezegd wel aan toe, niet in de laatste plaats ook om mijn zitvlak rust te gunnen.
We drinken een cappuccino van echte koffiebonen (meestal krijg je hier Nescafe) en bellen nog even met Peter Schmalen, de oud-collega die hier woont en gaan maar weer eens eten, nu in een restaurant direct aan de Mekong. Ze spreken hier nauwelijks Engels plus daarbij komt dat ze niet erg slim zijn, ze blijven bijv. maar steeds cola schenken als je glas bijna leeg is door steeds nieuwe flesjes daarbij te openen. De laatste weigeren we en ze probeert prompt dit flesje weer met de dop dicht te krijgen, alsof het niet geopend was. Maar al met al is dit een heerlijke plek en alles is uiteindelijk goedgekomen.

21 december naar Chiang Khong, 58km, 640m klimmen, gem. 19,9 km
Het zal wel koud zijn in NL. Het is vandaag de kortste dag, ook hier. Maar hier is het uiteraard wel erg lekker weer. We ontbijten 4 geroosterde toastjes, veel te weinig uiteraard om op te fietsen, dus halen we nog wat extra boodschappen in een klein supermarktje. Ze hebben hier best veel, yoghurt e.d., maar gewoon brood en kaas zoals wij dat kennen, nee, dat is toch te typisch Hollands. We hebben in ieder geval nu wel een goede bodem, want we moeten behoorlijk klimmen.
Je hebt hier vaak steile stukjes van meer dan 10%, maar gelukkig is het allemaal niet te lang en ik vind al iets terug van een cadans, een lekker soepel fietsritme. De route is prachtig, langs dorpjes van zgn. "hilltribes", door agrarisch landschap en soms weer door oerwoud. De afdalingen zijn erg steil en soms moet je voortdurend in je remmen knijpen.
Al gauw komen we in Chiang Khong waar we besluiten een guesthouse te nemen. Het is een schitterend groot houten gebouw, erg stijlvol, direct aan de Mekong gelegen, waar we nog even onze natte was uit kunnen hangen. In het vorige guesthouse hadden we nl. de was laten doen, maar deze was helaas nog niet droog toen we het terugkregen, dus zullen we het nog even moeten bijdrogen hier.
Vanaf 13 uur zitten we al in het stadje hier, dus kunnen we heerlijk wat rondlummelen vanmiddag.
We checken in bij Ruanthani Sophopan, een prachtig resort helemaal uit tropisch hardhout opgebouwd, donker, maar erg sfeervol, waar we een basic kamer nemen voor € 6,00. Ze hebben hier een prachtig restaurant, het hotel ligt direct aan de Mekong, waar we vanavond eten.
We ontmoeten hier Jan uit Alphen aan de Rijn, die ook een vergelijkbare route fietst als wij, hij doet dat in zijn eentje en heeft een route gekregen via Vlieg en Fiets.
We brengen de middag verder met zijn drietjes door, het dorpje Chiang Khong onveilig makend. Vanuit hier, de enige grenspost in N-Thailand met Laos, vertrekken boten over de Mekong Laos in. Diverse toeristen doen dan ook deze oversteek om in 2 dagen met de boot in Luang Prabang, Laos aan te komen.
Wij blijven deze keer aan deze kant van de Mekong, volgende keer steken we misschien wel over. We hebben een gezellige avond met Jan en eindelijk zien we weer wat meer toeristen om ons heen. We hebben de indruk dat het toerisme wat inzakt hier, want het moet nu al hoogseizoen zijn en veel guesthouses hebben toch nauwelijks gasten.

22 december naar Pha Tong, 68 km, 1200m klimmen, gem. 17,5 km
De afstand die we vandaag hadden gepland was rond 90km, maar dat blijkt volstrekt onhaalbaar hier gezien de enorme steile klim die we voor de kiezen krijgen.
We staan in ieder geval vroeg op, anticiperend op de zware dag die ons te wachten staat en na wat zaken te hebben gedaan op het postkantoor starten we met fietsen om 9 uur vanuit Chiang Khong.
De wegen hier zijn tot nu toe optimaal om te fietsen, we genieten dan ook volop en houden na 35km onze eerste stop voor een bamisoep, al om half elf 's-ochtends! We vervolgen onze weg over nu iets meer glooiend terrein en hebben om 12 uur weer een stop, nu noodgedwongen, want mijn ketting breekt, voor het eerst in m'n leven dat me dat gebeurt.
Gelukkig heb ik Bart bij me, die heel handig is en de ketting vakkundig weet te repareren. Ik ben weer dolgelukkig en we kunnen nu aan het echte werk beginnen naar Pha Thong. En het wordt menens hier, heel serieus, nee dat is zelfs zachtjes uitgedrukt, het is hels. We schatten dat we hier een klim krijgen voorgeschoteld met vaak hele stukken van 20%, en dan meestal onverhard, dus heb ik de volgende primeur: ik moet afstappen! Helemaal niet erg op zich, maar ik heb dat nooit eerder meegemaakt. Het is hier zo gigantisch steil dat ik onze lieve heer vaak vermanend heb moeten toespreken. We lopen dan ook vaak hele stukken, en dat is beslist geen pretje met een fiets met bepakking.
We hopen iedere keer dat het wat milder wordt, kunnen soms weer een stukje fietsen in de kleinste versnelling, en dan worden we weer getracteerd op een lekker supersteil stuk, en hup, meteen weer afstappen! We worden er een beetje moedeloos van, want veel fietsplezier is hier niet aan te beleven. We zitten dan ook al af en toe te denken aan een lift met een pick-up of busje. Maar er komt barweinig voorbij dus ploeteren we maar voort, tot we al bijna 1000m zijn gestegen en in Pha Thong terecht komen, een piepklein dorpje, maar met zowaar een guesthouse. Echt onverwacht, je zit hier immers in the middle of nowhere en ze hebben een guesthouse! En warempel, het is nog open ook, we krijgen een bungalow aangewezen en die ziet er zelfs prima uit voor € 4,00 met warme douche, heeeeerlijk.

We zijn dolgelukkig en nemen meteen onze intrek hier. Lekker stof afspoelen, uitrusten, genieten van de vergezichten (we zitten hier op 1100m hoogte), heerlijk gewoon.

Er slaapt hier verder niemand, toeristen komen er niet veel, dus mogen we zowat in de huiskamer van moeder de vrouw eten. We wijzen in de keuken een beetje aan wat we willen eten, want communiceren met elkaar is haast niet mogelijk, in dit dorp spreekt niemand Engels.

Als we eenmaal aan tafel gaan merken we dat dit huis toch een beetje een ontmoetingscentrum is van de omgeving. Er komen wat auto's aanrijden en de 'notabelen' van de streek komen hier om er een avondje uit te zijn, lekker wat eten terwijl met name voor de mannen de zgn. whisky rijkelijk vloeit.

Onder het gezelschap bevindt zich ook de allercharmanste Noy, een Thais dametje van 34 jaar, die behoorlijk goed Engels spreekt. Dankzij haar hebben we een heerlijk avondje. We zitten bij het kampvuur om lekker op te warmen en we leren een paar woorden Thais. Wij vinden het heel moeilijk Thais te spreken, het is zo anders en erg lastig, dus we doen ook nauwelijks moeite. Noy spreekt ons op een heel prettige manier daarop vermanend aan en zo leren we toch maar een paar woordjes: "kap khun kap" (dankjewel).

Zij is erg openhartig en vertelt veel over het leven hier, dat ze zelf gescheiden is en dat veel arbeiders langdurig geen loon krijgen, zelfs zodanig dat ze bij de bank geld moeten lenen om het jaar door te komen, in de hoop dat hun baas later het achterstallig loon betaalt.

Wanneer het nog wat drukker wordt, er komen nu wat militairen bij plus het hoofd van het district, trekken we ons geleidelijk terug om van een welverdiende nachtrust te genieten.

23 december naar Puh Chi Fah, 24 km, 600m klimmen, gem. 15,5 km

Een kort dagje maar vandaag, want ons doel is de Puh Chi Fah, waar het heel mooi moet zijn en waar we een bergtopje van 1628m kunnen beklimmen. De weg ernaartoe is wisselend, soms goed, soms onverhard, wat ons tempo uiteraard drukt, ook al omdat we hier voortdurend moeten klimmen en dalen.

We genieten van deze omgeving omdat het erg rustig is en iets authentieks heeft. We fietsen ook erg lekker, omdat we al wat getraind zijn inmiddels, en omdat we weten dat het vandaag maar een korte etappe is. We komen al iets na elven in het dorpje aan en zoeken bovenin het dorp een guesthouse.

We belanden in een schitterend bungalowtje met groot terras voor € 6,00, waar je met 8 man in zou kunnen slapen (hetgeen de Thai dus ook doen). De tuinen bij dit guesthouse zijn bijna paradijslijk mooi, dus voelen we ons weer als echte godenzonen die het geluk hebben hier op deze plek te mogen vertoeven.

We eten hier lekkere nasi met soep voor € 0,60 en gaan in de middag de berg beklimmen, een klim te voet van ons huisje van ruim 350m, makkelijk te doen.

Eigenlijk verkennen we de boel alvast voor morgenochtend, want vooral 's-morgens schijnt het bovenop de "Puh Chi Fah" heel mooi te zijn als de zon net opkomt. Het is iets wat we nu in de middag al kunnen beamen. Het is een lekker ietwat toeristisch tochtje, maar deze streek is door de Farangs nog helemaal niet ontdekt. Het is nl. erg ver en lastig om hier te geraken met openbaar vervoer, maar voor ons fietsers is het uitstekend, al zullen we de route van gisteren niet gauw aanbevelen aan mede-wereldfietsers.

Als we tegen zessen willen gaan eten is het al erg afgekoeld. Ik heb mijn jasje aan plus twee broeken en we maken ons eigen kampvuur, het derde alweer in Thailand. Nooit gedacht dat we dat vaak nodig zouden hebben, een kampvuur!

We eten hier voortreffelijk, diverse schotels, die met zorg voor ons zijn klaargemaakt.

Als we na afloop bij het kampvuur gaan zitten wordt het onverwacht een drukte van jewelste. Er komt een hele groep van rond 30 Thaise toeristen ons vergezellen in dit tot nu toe rustige resort. Het blijken allemaal docenten uit Krabi te zijn, die als collega's samen een week van een vakantie genieten. Ze maken een rondreis met kleine busjes en willen ook Puh Chi Fah zien. Deze berg is weliswaar niet de hoogste maar misschien de mooiste van Thailand.

24 december naar Chiang Kaem, 73 km, 400m klimmen, gem. 21,7 km

We gaan er om 6 uur uit, omdat we Puh Chi Fah bij ochtendgloren willen aanschouwen. Vanuit het guesthouse is het zeker 350m klimmen te voet, en dat is weer eens wat anders dan op de fiets. We treffen op de top horden Thaise toeristen aan, en het is inderdaad heel mooi nu. We kijken Laos in en er hangt een deken van wolken over het hele laagland van Laos, zo lijkt het, en alleen de bergtoppen steken er bovenuit.

We maken enkele schitterende foto's en dalen weer af om samen met de Thaise docenten te ontbijten: rijst met soep deze keer, plus veel mandarijnen.

We verlaten het guesthouse door over een weggetje van gemiddeld 18% af te dalen en komen op de asfaltweg richting Chiang Kaem, ons doel voor vanavond. De grote afdaling die nu volgt is grandioos, ik blijf geconcentreerd en gecontroleerd sturen en bereik een maximum snelheid van 82 km per uur, voor mij een record. Nooit verwacht om dat in Thailand met bepakking te halen! 's-Middags verlaten we de bergen en komen in een andere omgeving en fietsen we door landelijk gebied, nog steeds over rustige wegen. Ik heb de indruk dat we qua route een goede keus hebben gemaakt, want er zijn m.i. veel drukke wegen in het volle en inmiddels steeds welvarender Thailand.

In Chiang Kaem aangekomen vinden we zowaar een guesthouse. Veel stelt het niet voor, maar ze hebben er tenminste één, en dat in een stadje waar echt niets te beleven valt. Het guesthouse is wel een beetje shabby, we komen van het mooiste guesthouse gisteren nu in het minste terecht. We nemen het toch maar, lakenzak erop en dan moet het wel lukken.

Wel zijn we gedwongen twee kamers te nemen, omdat ze alleen maar grote tweepersoonsbedden hebben. Ook niet erg een keer, dan heeft Bart ook eens rust en hoeft-ie eens niet voortdurend naar mijn geleuter te luisteren.

Chiang Saem is helemaal niet op Farangs ingesteld, nergens zien we westers letterschrift, dus moeten we veel vragen, bijv. waar de internetshop is, die we op deze manier uiteindelijk toch weten te vinden.

We lummelen wat, nemen rond 5 uur een voorschot op het avondeten (nasi met groenten) om daarna net buiten de stad in een wat beter restaurant aan de mongoolse pot te gaan. Dit is een verwarmde schaal waarlangs je soep maakt en waar je in het midden vis en vlees kunt roosteren. De schaal ligt op een houtskoolvuurtje. Jammer genoeg vind ik het niet echt smakelijk, Bart is nog iets positiever, vooral omdat hij al eerder iets vergelijkbaars in Thailand had gegeten en toen was het erg lekker.

We doen het er maar mee, ik hoop niet dat ik er ziek van word, want je moet allerlei rauw vlees en vis op de hete plaat leggen en hopen dat het gaar wordt.

Het weer houdt zich hier erg goed, we hebben steeds mooi zonnig weer, zo ook vandaag. Bovenin de bergen (we sliepen gisteren op 1300m) was het lekker koel en beneden in het dal is het warm, maar goed te fietsen.

25 december naar Pha Yao, 83km, 100m klimmen, gem 23,9 km

We doen zelf inkopen voor het ontbijt, want in dit guesthouse zou je nooit willen eten, het ziet er echt niet uit. We halen fruit, yoghurt etc. en mogen van de tafels van het restaurant van gisteravond gebruik maken. We bestellen er voor de vorm wel 2 koffie bij.

We fietsen weg uit dit kleine drukke stadje en komen op grote landelijke wegen naar Pha Yao. Het zal de saaiste dag worden tot nu toe qua fietsen, want de wegen zijn zowat kaarsrecht, wel erg goed, maar in een redelijk monotoon agrarisch landschap. We hebben wederom weinig tot geen wind en het gaat vrij hard, we fietsen gem. 23,9 km, het hoogste deze vakantie. Het lijkt er ook op dat ik er iets meer inkom, maar de schijn kan bedriegen, omdat het nagenoeg allemaal vlak is vandaag.
We lunchen iets na 12 uur, als we er al ruim 60km op hebben zitten. We zitten weer in zo'n lekker gammel tentje aan de weg, waar het eten werkelijk voortreffelijk is. Bart heeft nadrukkelijke belangstelling van een lieftallige Thaise dame. Jammer voor hem is het een ietwat gezette vrouw van middelbare leeftijd, die niet helemaal in orde is, volgens de bediening alhier. Ze probeert zgn. Engels te praten, maar ze spoort gewoon helemaal niet.
Het laatste stukje richting Pha Yao fietsen we over de snelweg, ja ongelooflijk, op dit stuk hebben ze een heel brede weg aangelegd. Helemaal niet nodig, want het is nog best rustig hier met verkeer. Pas in Pha Yao is het druk, logisch want het is een redelijk groot stadje, waar we snel het busstation opzoeken en waar we constateren dat al om 14.30 een bus ons naar Chiang Mai kan brengen. We nemen vandaag de bus omdat we verwachten dat het stuk naar Chiang Mai én druk én steil is om te fietsen. De bus kost € 1,40 incl. vervoer van de fiets en de rit duurt 3 uur. Het blijkt een schitterende rit te zijn over een zeer rustige weg door bergen en bossen met twee flinke klims van ruim 500m. Onderweg komen we voor het grootste deel door tropische bossen en de weg is tot 20km voor Chiang Mai best rustig te noemen.
Voor een volgende keer is deze route beslist een mogelijkheid om met de fiets te verkennen, alhoewel het best zwaar is. Vooral als je vanuit Chiang Mai begint, dan moet je toch zeker aan 1000m hoogteverschil denken, met soms onregelmatige stijgingen erin. Maar ik ga het in de toekomst vast wel een keer doen.
We komen net voor donker aan in Chiang Mai en rijden in één keer naar het Smile Guesthouse, waar we weer een kamer kunnen krijgen. Het is wel veel drukker nu hier in de stad met toeristen. Blijkbaar hebben veel Farangs een korte vakantie rond de kerst en oudjaar. Het is daardoor wel een stuk gezelliger, want er zijn hier zoveel restaurantjes, barretjes en guesthouses, als die grotendeels leeg zijn, doet erg ongezellig aan.
We gaan op verzoek van Bart weer eten in hetzelfde restaurantje als 8 dagen terug, we zijn niet zo avontuurlijk om iets anders te proberen. Gelukkig is het eten er prima en bestellen we als drank: banaan met icecoffee, een vreemde maar (hier in Thailand) heerlijke combinatie.
We hebben nog even tijd om te bellen ("alles gaat goed") en te internetten, voordat we naar de Nightmarket gaan.
Morgen hebben we eindelijk een rustdag, onze eerste na 9 dagen fietsen! We hebben het druk morgen, fiets repareren, naar het Toeristenburo, informeren naar guesthouses voor de komende week, een treinticket kopen voor de terugreis naar Bangkok, en natuurlijk ...... lummelen en slenteren. In dat laatste zijn we wel goed, zeker als het een rustdag is.

26 december in Chiang Mai (26 km gefietst)

Eindelijk een rustdag, hè hè, we hebben er nu al 655 km opzitten, dus mogen we eindelijk eens genieten van deze welverdiende rustdag. We moeten nog wel een paar zaken regelen, maar gelukkig kan dat allemaal in de ochtend. Zoals mijn fiets na laten kijken bij een klein gespecialiseerd zaakje, waar ze voor € 6,00 versnellingen én remmen tiptop in orde maken: grote klasse. Verder even info halen over alle mogelijke accommodaties voor de trip van de komende week.

Ze zijn zoals gebruikelijk in Thailand, ook bij het toeristenburo super-aardig, maar echt veel verstand van zaken hebben ze helaas niet, dus we zullen het de komende week wel zelf weer uitzoeken.

Tenslotte nog even een treinkaartje gekocht voor de nachttrein naar Bangkok, kosten € 9,00 incl. slaapplaats. Dat met die treinen gaat hier allemaal behoorlijk geavanceerd, de reserveringen lopen allemaal via de computer.

In de middag gaan Bart en ik ieder onze eigen weg, ik rijd wat rond in Chiang Mai en bezoek de twee grote shopping malls, die allebei zeer indrukwekkend te noemen zijn, vind ik.

Na het zoveelste kopje koffie in de stad terug naar het guesthouse, waar we rond half 7 hebben afgesproken. Bart komt echter iets later en wel met een verontrustend bericht "ik heb een ongeluk gehad". Gelukkig is Bart zelf helemaal ongedeerd en heeft-ie alleen wat spierpijn. Een wonder boven wonder als je hoort wat er is gebeurd.

Na de zaak op het politieburo helemaal afgewikkeld te hebben, hebben we nog tijd om wat te eten en zoeken we de pizzeria op. Er zijn hier meerdere Italiaanse restaurants, echter één heeft een originele houtoven uit Italië over laten komen en dat is La Villa. En de pizza's hier zijn dan ook echt goed en kosten rond € 3,00, absolute aanrader.

Onder het eten is Bart nog helemaal aan het bijkomen, het is ook niet niks om in een vreemd land helemaal over de kop te gaan terwijl je tegen een veel te hard rijdende brommer knalt.

27 december Chiang Mai, 49 km, 1000m klimmen, gem. 18,5 km

We gaan op stap om een andere fiets voor Bart te regelen. Bart z'n fiets is total loss en hij besluit een nieuwe fiets te kopen. Je hebt hier redelijk goede MTB's van bekende merken als Giant, Klein en Gary Fisher. Na veel zoeken en kijken in diverse shops en alles nog eens talloze keren de revue te laten passeren, besluit hij na veel wikken en wegen toch over te gaan tot aankoop bij de beste shop in Chiang Mai: de Chaitawat Bikeshop, waar de eigenaar, een superaardige fietsmonteur ons heel geduldig, vriendelijk en vooral ook ter zake deskundig weet te helpen.

We hebben geluk deze man te hebben gevonden met zijn winkeltje, hij had mij gisteren ook al zo voorbeeldig geholpen.

Het wordt een Gary Fisher met Shimano Alivio-groep en er wordt gelijk aan versleuteld, achterrekje erop, stuur en banden omwisselen, enz. Bart is daar dan ook de hele middag mee bezig en om mijn geduld niet verder op de proef te stellen ga ik vanmiddag nog fietsen en wel de plaatselijke berg Doi Suthep op. Ik fiets niet helemaal tot de top vanwege tijdgebrek plus het feit dat het ook best zwaar is. Desondanks klim ik nog exact 1000m over een mooie weg, die veel geleidelijker klimt dan wat we tot nu gewend waren hier in Thailand, vergleijkbaar met een klim in de Alpen. Het is wel een drukke weg, het is zaterdag en halverwege de berg bevindt zich een tempel, die voor veel Thai reden tot bezoek is. Desondanks heb ik genoten van deze klim en ben ik blij er vanmiddag toch nog op uit te zijn gegaan. Het is voor Bart best wel een hoop stress, maar ook ik heb daar zijdelings uiteraard wel wat last van, want de spanning van Bart wordt toch ook een deel van mij. Gelukkig ben ik dat nu, mede dankzij het fietstochtje, behoorlijk kwijt en gaan we vanavond eten bij een echt origineel N-Thais restaurantje, eens kijken of we weer wat nieuwe gerechten kunnen ontdekken.

Heuan Phen is de tent waar we naar toegaan, een adresje uit de Lonely Planet, en wat voor één, echt een aanrader, want met het beste eten van deze vakantie tot nu toe, vinden wij. Ze serveren uitsluitend N-Thaise specialiteiten, waarvan wij o.a. de bananenbloemen, kleine krokante spareribs en vis-chili bestellen. Het zijn kleine gerechtjes, maar o zo lekker. Wat een verfijnde smaak. Het restaurant zit dan ook terecht vol, half Thai, half Farang. Het is prachtig ingericht met mooie antieke spullen, schitterend gewoon, helemaal in stijl. We betalen bij elkaar € 7,00 incl. bier, cappuccino plus dessert.

28 december naar Langpan, 80 km, 760m klimmen, gem. 19,9km

We gaan weer op pad met de fiets, nu voor onze tweede rondje Noord-Thailand. Bart heeft gelukkig goed geslapen ondanks alle drukte van de afgelopen 2 dagen, ik ook, want ik slaap gewoon dwars door de wekker heen. Blijkbaar toch nodig geweest zo'n stevige nacht.

We starten met heel rustig te fietsen, Bart weet volstrekt niet hoe het fietsen hem na de val zal vergaan en hoe de nieuwe fiets is. Nou, het gaat al met al best goed, vooral niet te hard fietsen, dan lukt het allemaal wel, zo lijkt het.

We fietsen de eerste 40km langs drukke wegen om bij de afslag naar Pai te komen, waarna het veel rustiger en ook veel mooier wordt. We fietsen gaandeweg meer en meer door bos en oerwoud in mooi golvend landschap. Ondertussen is het allemaal wel klimmen geblazen wat de klok slaat. Er zitten twee colletjes van rond 300m tussen, dus komen we weer stevig aan onze trekken.

We hebben overigens wel wat bagage in het guesthouse in CM achtergelaten, ik fiets nu met één fietstas en daar past alles toch gemakkelijk in. Voordeel is dat het klimmen lichter gaat (of zou moeten gaan).

We komen na 70km langs piepkleine plaatsjes zoals Pa Pae en vragen herhaaldelijk naar een guesthouse en velen wijzen ons toch de goede weg naar Langpan, een verzameling van 3 wegrestaurantjes plus een klein guesthouse, dat er boven verwachting goed uitziet.

Het is geen feitelijk dorpje waar we slapen, dus de 3 restaurantjes sluiten als het donker wordt, er komt dan immers nauwelijks verkeer langs, dus geen klandizie meer. Ons restaurantje maakt voor ons een uitzondering en schotelt nog lekkere gember- en knoflookschotels voor.

We gaan rond 7 uur maar terug naar de kamer, je kunt hier immers geen kant op, we worden hier alleen maar omringd door oerwoud.

Voor het eerst heb ik serieus tijd om de Lonely Planet eens ter hand te nemen, er staan immers toch interessante zaken over Thailand in.

Rond 10 uur licht uit om die tegen 8 uur in de ochtend pas weer aan te doen ! Wat een nachtrust genieten wij hier, en ook echt rust, want hier hoor je niets, behalve de kikkers in de vijver van ons tuintje.

29 december naar Pai, 66km, 1100m klimmen, gem. 19,2km

We ontbijten bij deze lieve mensen, een echtpaar van middelbare leeftijd dat erg zorgzaam is. Ze snijdt onder meer een heerlijke ananas voor ons in stukken en we eten toast met gebakken ei, plus wat bananen en een soort mueslirepen, een goede bodem voor vandaag. En dat moet ook wel, want vandaag staat een stevige klim van tegen de 1000m naar Pai op het programma.

Gelukkig is het niet al te heet en Bart weert zich kranig zo op zijn nieuwe fiets.

Ikzelf begin steeds fitter te worden en vandaag heb ik echt een goede dag. Ik kan steeds een goede cadans vinden tijdens het klimmen en het lijkt wel of ik zo uren door kan gaan. Niet nodig natuurlijk, want het is niet al te ver vandaag en ik moet soms op Bart wachten, er zit wat verschil in snelheid tussen ons beiden. Op zich geen probleem, want ik fiets gewoon een heel stuk, pakweg een uur, en wacht weer op hem, zodat we weer herenigd zijn. Het afdalen doe ik ook veel sneller, vnl. omdat Bart geen helm draagt.

Precies bij het hoogste punt is een leuk restaurantje, een ideale stop voor de lunch en om even de broodnodige rust te nemen. We hebben prachtig uitzicht, we fietsen dan ook een groot deel van de route door een nationaal park. We hebben deze vakantie nog niet zo'n mooie route gehad, allemaal bos en oerwoud om ons heen.

De wegen in Thailand zijn over het algemeen erg goed, maar de afdaling die we nu inzetten naar Pai behoeft nog wel het nodige onderhoud. We moeten dan ook behoedzaam afdalen om heelhuids in Pai aan te komen. Het wordt aanmerkelijk droger hier in het dal en de laatste km's zijn ook nog best zwaar, want er zitten nogal wat heuvels in.

In Pai aangekomen drinken we een heerlijke versgemaakte ice-coffee en zoeken een guesthouse, dat al snel is gevonden. Nieuwe kamers met keurig sanitair, alles tiptop in orde voor € 7,00, daar gaan we voor.

Je merkt dat je na zo'n dag klimmen, waarbij de temperatuur soms toch aardig oploopt, kleine dingen kan waarderen, zoals zo'n verse ice-coffee, of schone lakens, of - en dat niet in de laatste plaats - een warme douche.

In Pai zoeken we een goed Thais restaurantje op waar het eten net iets beter is dan gemiddeld, jammer dat het er niet druk is. In andere, meer westers-georiënteerde tentjes, zien we daarentegen vaak wel veel volk, iets dat we eerder in Thailand tot nu toe niet veel hebben gezien. In het algemeen is er gewoon veel teveel horeca in Thailand voor het aantal bezoekers/toeristen, is mijn indruk. Maar in Pai gaat het gelukkig goed, het wemelt van de guesthouses, inmiddels vele tientallen.

Na het internetten gaan we nog lekker 'chillen' in een alternatief theehuisje. We hebben overigens de indruk dat het drugsgebruik hier geen probleem is. Vroeger schijnt het opiumgebruik e.d. in het uiterste noorden dat wel te zijn geweest. Blijkbaar heeft het strenge Thaise regime op dit gebied behoorlijk haar vruchten afgeworpen.

We gaan maar eens lekker genieten van de nieuwe schone bedjes, morgen staan weer lange beklimmingen op het programma.

30 december naar Nam Khong "Wilderness Lodge", 68 km, 1570m klimmen, gem. 17,7 km

Eerst naar het plaatselijke ontbijtbuffet van Pai voor € 1,20, voor ons fietsers ideaal om je vol te stouwen voor je op pad gaat. Ze hebben hier 2 soorten bruin brood (ja, en dat in Thailand!) en de lekkerste aardbeienjam ooit. We kunnen er nu weer tegenaan en dat zal wel moeten ook.

We bevinden ons nog in de Pai-vallei en die moeten we uit zien te komen, aanvankelijk in golvend landschap gaat dat op en neer, en dat wil zo vroeg in de ochtend helemaal niet lekker gaan. Na een uurtje fietsen stop ik en wacht op Bart, we nemen een pauze en drinken ice-coffee (hét drankje van onze vakantie) en vervolgen de etappe nu met een serieuze klim van pakweg 700m, die dankzij de pauze veel beter gaat. Het is wel warm, maar we genieten van de omgeving die almaar mooier lijkt te worden. Op de eerste col richting Soppong wacht ik zowat een uur op Bart, die onderweg blijkbaar met andere wereldfietsers info heeft uitgewisseld.

Op de col wordt door de Lisu-stam allemaal "authentieke" koopwaar aangeboden, zeer kleurrijke tasjes, hoedjes enz., iets waar wij geen interesse in hebben nu.

We dalen in hoog tempo af naar Soppong waar we uitstekend kunnen lunchen, om tenslotte de laatste 25 zware km af te leggen naar een gehuchtje Nam Khong, waar gelukkig een guesthouse is te vinden. Helemaal verscholen in het bos, 1½km van de weg ligt de Wilderness Lodge, een super basic accommodatie zonder elektra of stromend water, waar we een bamboehutje nemen met dunne matrasjes op de vloer en waar we nog snel een koude douche kunnen nemen voor het donker wordt. We zijn het er beiden over eens dat we hier één van de mooiste onderkomens treffen van de vakantie, basic comfort, maar wel grandioze sfeer. Het is hier doodstil, we zitten tegen een heuvel aan en hebben schitterend uitzicht vanuit het guesthouse. Aan deze rust waren we wel toe, want het was een zware fietsdag.

Doi, de vrouw die het guesthouse runt, maakt voortreffelijk eten klaar, dat we eigenlijk vóór het donker wordt moeten bestellen, want ze hebben hier geen electrisch licht, alleen wat kaarsjes. 's-Avonds wordt in een speciale hoek een mooi kampvuur gemaakt waar alle gasten, 6 in totaal, lekker bij chillen. De andere gasten zijn jongens die hier een paar dagen zitten omdat het heel goedkoop en relaxed is. Ze betalen € 1,20 p.p. voor een plek in de dormitory, wij betalen hetzelfde, we zitten dan wel in een eigen hutje.

31 december naar Mae Hong Son, 48 km, 870m klimmen, gem. 18,5km

We kunnen bij Doi gelukkig uitgebreid ontbijten en gaan dan op weg voor een relatief makkelijk dagje fietsen. De weg gaat hier óf omhoog óf omlaag, dus echt eenvoudig gaat het nooit, maar de afstand is wat korter en de passen zijn ook wat minder hoog dan gisteren. Bart heeft het wel redelijk zwaar is mijn indruk, want hij start de dag met stramme spieren en gevoelige knieën. We doen dan ook rustig aan en ik stop regelmatig, zodat we weer even op adem kunnen komen.

Met mij gaat het iedere dag weer ietsje beter, wel besef ik terdege dat ik niet zo sterk ben als vorig jaar, toen ik o.a. de Alpen en Pyreneeën bedwong, maar desondanks mag ik nu niet klagen.

Deze streek is tot nu toe voortdurend schitterend te noemen met al die tropische bossen om ons heen, dus we kunnen iedereen aanraden de weg Pai - Mae Hong Son in je route op te nemen. In MHS hebben we even wat moeite met het zoeken naar een guesthouse, veel zit al vol, uiteindelijk vinden we een 2-onder-1-kap bungalowtje voor € 10,00. Het is niet zo gezellig in dit guesthouse, dus vluchten we maar snel naar het stadje.

Bart is echter in rep en roer, want hij denkt dat zijn reservegeld (30 dollar plus travellerscheques) is gestolen. We zitten gelijk in een dip, want tja, diefstal is nooit leuk. We kunnen lang en breed speculeren over hoe en wat er gebeurd zou kunnen zijn, maar het helpt ons niet. Uiteindelijk gaan we toch naar het stadje, eerst de was wegbrengen en dan eten. Er hangt een levendige sfeer in MHS, het is erg druk met kraampjes, vgl. braderie, en het is best wel eens gezellig zo in Thailand. Want Thailand heeft dan weliswaar zowat alleen maar positieve punten, maar gezelligheid is soms moeilijk te vinden. In MHS is het dus vanavond feestelijk, veel Thaise toeristen en een doodenkele farang struint langs de kraampjes en het feestterrein rond het plaatselijke meer. Er is een groot podium gebouwd, waar vooral diverse optredens zijn van allerlei verschillende bergstammen hier in N-Thailand. Allemaal folklore dus met erg veel kabaal en best aardig allemaal, maar nog niet helemaal geschikt voor 'national broadcasting', lijkt me zo.

We proberen nog een leuk tentje te vinden, maar dat is toch niet makkelijk. We gaan nog zitten op een pleintje met livemuziek, maar jammer genoeg dreunt hier nog andere muziek van alle kanten je tegemoet. Het is echt vreselijk, zo met een koude cola voor je neus, een paar dronken mensen aan tafeltjes vlak voor je neus, op een verder leeg en kaal plein met drie soorten muziek door elkaar, maar ja, je moet toch de tijd zien te doden op oudejaarsavond. Ik had eigenlijk beter naar het guesthouse terug kunnen gaan, want ik vind het echt helemaal niks.

Maar goed, we staan tegen twaalven nog bij het podium naar folklore-dansjes te kijken, vaak onder begeleiding van gemoderniseerde volksmuziek, meest baggergeluid, en gelukkig .... het is eindelijk 12 uur. Wat vuurwerk, elkaar gelukkig nieuwjaar wensen, en ik ga naar het guesthouse, Bart blijft nog voor een biertje en komt iets later.

1 januari rustdag in Mae Hong Son (17km gefietst)

We moeten in het guesthouse eerst verhuizen naar een andere kamer, omdat de onze al lang gereserveerd blijkt te zijn. Daarna op ons dooie gemak ontbijten en de was ophalen, waarna we rond 12 uur ieder onze eigen weg gaan. Ik ga lekker lang internetten om vervolgens het stadje te verkennen. MHS is een welvarend plaatsje, heel mooi aangelegd, het mooiste plaatsje tot nu toe. Er is ook hier vakantie, de Thai maken er nu rond nieuwjaar samen met het weekend een vakantie van 4 dagen van. In MHS is het dan ook 4 dagen lang feest met de befaamde braderie, die we nu de tweede dag al kunnen dromen. Het is erg druk met toeristen, vnl. Thai en slechts een enkele farang.

We gaan vanavond sukiyaki eten, een visbuffet waarmee je je eigen soep kunt maken voor € 1,40 p.p. Het is erg lekker, je kunt de soep kruiden zoals je zelf wilt. Ook de Thai zijn er gek op, want het is een populair restaurantje.

2 januari naar Khun Yuam, 71 km, 1025m klimmen, gem. 20,5km

Het is hier 's-morgens vaak erg vochtig en koud, zo ook vandaag. We verlaten in de mist het guesthouse om bij Sunflower eerst eens uitgebreid te ontbijten. Dat maken ze daar immers uitstekend, zeker voor fietsers, lekkere bruine boterhammen, verse mandarijnensap en een dikke vette bananenpannenkoek. Het fietsen gaat dan ook zeer makkelijk vandaag, ook de rustdag van gisteren heeft daaraan bijgedragen. Het is ook een dag met minder heftige beklimmingen, integendeel, het gaat door glooiend boslandschap met klimmetje en dalingen van een enkel procentje, heerlijk om te fietsen. Onderweg kom je nauwelijks wat tegen, deze bergstreek is ook erg dun bevolkt.

We komen vlot in Khun Yuam aan, een uiterst onbeduidend plaatsje, met toch een guesthouse, waar we een bungalowtje nemen dat op het bos uitzicht heeft, heerlijk rustig!

We eten heel eenvoudig maar wel goed bij een klein restaurantje (€ 2,10 incl. cola en koffie). We eten vroeg, want Khun Yuam stelt helemaal niks voor, het is een landelijk dorpje, waar een paar winkeltjes zijn en een paar eenvoudige noodle-restaurantjes, die al vroeg sluiten. We gaan dan ook na het eten de hele avond genieten van ons balkon bij het guesthouse (kamer € 7,00), boekje lezen en vroeg naar bed voor een zware dag van morgen.

3 januari naar Mae Chaem, 104km, 2835m klimmen, gem. 16,5km

Het zal een zware dag worden vandaag, we weten echter niet precies hoe zwaar, want de kaarten geven onvoldoende info over hoogtes en afstanden. We gaan in ieder geval vroeg op pad, om 8 uur zitten we al op de fiets, meteen er flink tegenaan voor de eerste klim, die bijna constant een 1100m stijgen inhoudt, met een enkel tegenklimmetje tussendoor.

Het is hier overigens erg mooi, erg dun bevolkt, dit weggetje is dan ook een route die weinig wordt aangedaan, dus is het voor fietsers wel genieten. Maar zwaar, zwaar! Eigenlijk te zwaar voor fietsers met bepakking.

Het klimmen en dalen houdt maar niet op, steeds worden heel steile venijnige stukken afgewisseld met een korte, heftige afdaling, waarbij je meer moet remmen dan je lief is. Aan de kaart hebben we vandaag niet zo heel veel, dus fietsen we maar door, blik op oneindig, wachtend tot een dorpje zich aandient zodat we wat kunnen eten of zo. Maar het is hier zo schaars bevolkt dat we voor het eerst tijdens onze trip in Thailand over grote afstanden geen tentjes tegenkomen.

Voor de zoveelste keer klimmen we naar een pas en denken dat we het klimmen hebben gehad, maar nee hoor, we zien in de verte nog meer cols die op ons staan te wachten en waar we toch ook naar toe zullen moeten fietsen.

Pas om 15.00 vinden we pas de eerste eetgelegenheid. Het is een druk restaurantje, want er wordt een bruiloft gevierd en eigenlijk is het restaurant gesloten. Gelukkig willen ze voor ons toch nog een Pad Thai (= bami) klaarmaken en ze zijn hier superaardig, want we krijgen er een echt heerlijk koele salade bij, plus een schaal ananas. En dit wordt ons aangeboden, omdat het feest is!

Zo zie je maar, wij hebben vaak geluk als het op vinden van de juiste eettentjes aankomt. En we hadden een extra energie-shot nu ook heel hard nodig, want bij mij was-ie zowat op.

Met een lekker gevulde maag denken we dat de laatste 30km minder zwaar zullen zijn, maar niets is minder waar, per saldo hoeven we dan niet veel meer te stijgen, maar het gaat hier constant steil omhoog en steil omlaag. We worden er soms moedeloos van, hebben we al niet genoeg ons best gedaan, vragen we ons soms af. We hebben er tot het restaurantje al ruim 2000m klimmeters opzitten en het zullen er uiteindelijk 2835m worden! En dat met bepakking, een record! Extreem veel, ik hoop maar niet dat dit ons morgen opbreekt, want dan staat er ook nog het nodige op het programma.

Er zijn in Mae Chaem gelukkig veel guesthouses, maar de meeste zitten vol, op de laatste na, waar we voor € 6,00 een bungalowtje kunnen krijgen. We gaan er meteen lekker eten, ik bestel nu 2 porties, want ik moet hoognodig de koolhydratenvoorraad bijvullen.

4 januari beklimming Doi Inthanon, 80km, 2225m klimmen, gem. 15,9km

Recorddag: een beklimming gedaan van 2100m aan één stuk!

Wederom vroeg eruit, want een nieuwe pittige dag staat ons te wachten. We zullen moeten klimmen, in ieder geval 19km lang om bij de pas te komen, en voor de liefhebber van daaruit nog 10km de Doi Inthanon op.

We weten niet precies hoe de klim zal verlopen, de kaarten geven te weinig detailinfo om ons daarover te berichten. We beginnen dan ook vol goede moed, als na een paar km enorm steile stukken komen. Ik houd het een beetje bij en merk dat we een stuk hebben met de volgende gemiddelde stijgingspercentages per km: 11, 4, 11½, 13½ en 11. Dat zijn gemiddelden over de kilometers, dus met uitschieters naar boven en beneden! Pfff, onnoemelijk zwaar en dat achter elkaar door, en dat mét bagage. Dit is geen fietsen meer, het is worstelen. Het is hier echt zwaarder dan de Alpen, vooral ook omdat het zeer onregelmatige beklimmingen zijn. Ze wisselen hier gerust een stuk van 5% af met een stuk van 20%. Je komt hierdoor volstrekt niet in een goed klimritme en we zetten dan ook onze blikken op oneindig en kruipen door naar de col. Na dit loodzware deel stijgen de laatste 8km tot de col gematigder met gemiddeld 5%, en al met al hebben we alweer 1200m geklommen als we bij de col aankomen.

Ik wacht hier op Bart en ik voel me heel goed en besluit het ommetje naar de top van de Doi Inthanon te doen, de hoogste berg van Thailand met 2596m. Dat wil zeggen nog eens 900 hoogtemeters erbij.

Ik laat bij de politiepost op de col mijn bagage achter. Bart gaat niet mee en zal afdalen tot het kantoor van het nationale park terwijl ik begin met de laatste klim van de vakantie, feitelijk een voortzetting van de 1200 tot nu toe geklommen meters.

Nou, de klim van de Doi Inthanon is er eentje uit de super-categorie. Het gaat slechts over een lengte van 10km, maar in het middengedeelte van zo'n 7km moet 800m geklommen worden. En met de klim van zonet nog in de benen gaat me dat heel, heel zwaar, ondanks het feit dat ik al 3 weken in Thailand aan het fietsen ben en het eigenlijk steeds beter is gegaan. Dat zegt wat over de zwaarte van deze klim, die zo verschrikkelijk steil is en die ik meer kruipend dan fietsend afleg.

Halverwege is er gelukkig een eetgelegenheid om aan te sterken en zwoegend leg ik de laatste km's af. Gelukkig fiets ik altijd op reserves en ben dan ook niet kapot als ik boven aankom. Ik voel me toch wel erg moedig en trots dit gedaan te hebben, geen fietser onderweg gezien (zoals weinig deze vakantie), ik sta als enige met de fiets op de top.

Ik laat wat foto's nemen en omdat ik steeds meer afkoel, het is koud hierboven, ga ik maar snel afdalen. De afdaling lijkt zo mooi, maar is het niet, want veel te steil. Je kan niet lekker de fiets laten rollen om hoge snelheden te halen, nee, je bent voortdurend bezig met remmen en concentreren. Tot ineens uit een tegemoetkomende pick-up wordt geroepen. De auto stopt, ik draai om, en er komt een echtpaar uit plus .... Bart, die met dit zwitserse stel is meegelift naar de top. Ik merk dat ikzelf nog behoorlijk euforisch ben van de lange, lange, zware klim van vandaag en kan nauwelijks een goed samenhangend verhaal maken.

Bart wordt verder naar de top gebracht, zodat hij ook deze zware afdaling kan maken (zonder bril, zonder helm!).

Ik ga weer in hoog tempo, maar steeds behoedzaam, verder omlaag, pik weer de bagage op bij de politiepost, en daal verder af, nu op een veel gematigder afdaling met meer normale hoogteverschillen.

Bij het restaurant wacht ik op Bart, en als we weer samenzijn, dalen we verder af naar Chom Thong. Ik ben best wel moe, ik denk dat ik mijn klimspieren vandaag opgebruikt hebt; een klim van 2100m, voor mij een record, ik denk zelfs dat je dat in de Alpen niet kan vinden.

Gelukkig gaat de weg steeds lichtjes afdalend en krijgen we geen onverwachte tegenklimmetjes meer, iets waar we wel steeds op hadden gerekend. Maar het gaat crescendo, het gaat hard, het gaat gemakkelijk. Een schitterend laatste stuk fietsen, een perfecte afsluiting van onze Thailand-trip. We genieten met volle teugen van deze laatste 30km, die ons echt kado lijken te zijn gegeven.

In Chom Thong, weer zo'n onooglijk druk stoffig stadje, pakken we de kleine gele bus, die ons voor € 0,60 naar Chiang Mai terugbrengt, 70km verderop. We leggen de fietsen op het dak en het busje vertrekt meteen. Een supersysteem dit openbaar vervoer in Thailand.

Ruim een uur later staan we al bij Smile guesthouse en terwijl ik buiten even wacht als Bart gaat inchecken valt mijn mond open van verbazing, want ik zie ineens Laurie zitten bij het guesthouse. Laurie, een collegaatje van het sporten op kantoor, zit dus ook in Thailand. We hadden niks afgesproken en ik wist ook helemaal niet van haar Thailand-plannen en ineens zit ze hier, bij hetzelfde guesthouse, net nu even buiten te wachten op haar vriend, en net nu wij aankomen. Wat een toeval en wel erg leuk natuurlijk. We spreken af morgenavond samen wat te gaan eten en drinken, gezellig.

Bart en ik gaan, moe en voldaan als we zijn, snel douchen en vervolgens eten bij "The Wok" een prima tentje net om de hoek. We genieten van de fruitshake en de garnalenschotel en kijken zeer tevreden terug op de twee geslaagde fietsrondes die we er de voorbije 3 weken op hebben zitten. We zijn het er allebei over eens dat we het goed hebben gepland, met een goede opbouw in zwaarte met gaandeweg ook steeds mooier wordend landschap.

Eindelijk heb ik tijd voor de befaamde Night Market van Chiang Mai, het was er al die tijd niet van gekomen. Het is best aardig, maar ik ben nu eenmaal niet gauw te verleiden tot souvenir-shoppen. Ik kijk morgen nog wel even voor een souvenir van Pa en Ma thuis.

5 januari Chiang Mai

Laatste volle dag voor mij in Thailand, betekent wat uitslapen, internetten, kapperbezoek, lunchen, rondfietsen, slenteren, je kent dat wel.

Bart is druk bezig van zijn oude kapotte fiets de goede onderdelen af te halen, die ik aanvankelijk zou meenemen naar NL, want ik heb nog ruimte binnen mijn bagagelimiet, maar op het laatst besluit Bart alles in een doos te doen en voor € 60,00 op te sturen naar NL.

's-Avonds gaan we samen eten met Laurie en Niek, en Bart besluit morgen af te reizen naar het zuiden, dus blijft nog een dagje in Chiang Mai. Ik vertrek vanavond al, ik heb de trein geboekt van 21.50 uur en heb een slaapplaats. In de trein ontmoet ik hetzelfde stel dat we hadden gezien in Mae Hong Son op oudejaarsavond en die daar in de kamer naast ons sliepen.

6 januari Bangkok Airport

De treinen in Thailand zijn uitstekend en ik heb dan ook prima kunnen slapen. Ik stap direct bij de airport uit en hoef zodoende Bangkok niet in, dat bezoek bewaar ik voor een latere datum. Je kan hier op de luchthaven nog één keer lekker goedkoop eten en dan begint de lange vlucht naar NL, via Singapore.

7 januari Schiphol

Keurig op tijd landt de Boeing van Singapore Airlines op Schiphol en ik ben toch altijd weer blij terug thuis te zijn.