usa

californië, usa

Wandelvakantie van Ronald en Jim in Californië. We hebben de tent meegenomen en hebben meestal op schitterende campings gestaan en dikwijls ook in het wild in de Nationale Parken. We hebben drie weken lang een huurauto tot onze beschikking en rijden daarmee naar een paar mooie natuurparken, te weten Point Reyes, Yosemite, Kings Canyon, Sequoia, Big Sur en bezoeken twee steden San Fransisco en Los Angeles.

Reisverslag

19 april: vlucht naar San Francisco

Vanochtend was ik om 5.50 u al wakker. Ik heb goed geslapen maar was al flink opgewonden over deze reis. We hebben aanzienlijk meer bagage bij ons dan toen we gingen backpacken in de Vogezen. We hebben nu dan ook een auto tot onze beschikking met een heuse kofferbak. Ik heb er echt heel veel zin in deze reis en ik weet zeker dat het tof gaat worden. De vlucht duurt 10½ uur, tijdsverschil met Nederland 9 uur.

20 april: San Francisco

Vandaag waren we al vroeg op. Ik ben om 7.00 u opgestaan om even de omgeving rond de tent/camping te verkennen. Afgelopen nacht heb ik redelijk geslapen maar ben toch 2 keer een tijdje wakker geweest i.v.m. kou. De slaapzak die ik van Rob geleend heb is niet al te warm en ik had gewoon ijsklompen aan mijn voeten. We hebben onze tent opgeslagen bij Kirby's Cove (Marin Headlands). Het is een camping zonder comfort, geen water, geen douches e.d. Deze camping is wel gelegen op een werkelijk schitterende locatie. De camping ligt direct aan de oceaan, vlakbij de Golden Gatebrug en prachtig omgeven door heuvels en hoge bomen. Vanochtend toen ik even een ommetje maakte zag ik een dode zeeleeuw op het strand liggen en hij werd aangevreten door een gier (althans dat denk ik met mijn beperkte vogelkennis). We zitten nu in een koffiebarretje waar we net onze 1e bak Amerikaanse koffie op hebben. We zijn nu even op zoek naar een gastankje dat past op het brandertje van Jim. Ik hoop maar dat we nu zullen slagen want gisteren lukte het niet. De ene buitensportzaak had helemaal geen gastankjes en de ander wel maar dan weer het verkeerde systeem. We hebben even overwogen om het brandertje van dat andere systeem aan te schaffen maar dat was $59 en dat vonden wij wel erg duur. We zijn vanochtend over de Golden Gatebrug gewandeld wat echt heel mooi is. Ik schat dat we er zo'n 3 kwartier over gedaan hebben. Heel leuk om over deze brug te wandelen. Toeristen als wij zijn, zijn we ook even Pier 39 geweest maar dat circus hebben we maar gauw verlaten. Ik vind het één grote kermisattractie! Je ziet daar allemaal draaimolens, souvenirwinkeltjes, restaurantjes, viswinkeltjes en heel veel toeristen. Leuk om even gezien te hebben maar niet meer dan dat. Het enige aardige aan Pier 39 zijn de groep zeehonden die je ziet liggen op een stel houten vlonders. Jim had in Nederland al onze camping gereserveerd, alleen moesten we op een bepaald adres nog betalen. Het adres kunnen we tot nu toe niet vinden. Even afwachten hoe dat zich zal ontwikkelen.

De Amerikaan: ik had er niet zo'n positief beeld van, zo in de voorbereiding vanuit Nederland. Nu we hier in de VS zitten kan ik dat beeld eens nuanceren. Je kunt er nl. pas over oordelen als je er geweest bent, ja toch? Nou het is dag 2 en alhoewel de indrukken nog maar kort en niet al te talrijk zijn, het algehele beeld slaat toch wel naar de positieve kant uit. De Amerikaan is erg makkelijk in omgang en neemt gauw het initiatief om een praatje te maken. Ze zijn geïnteresseerd in wat je komt doen en wie je bent. Er wordt gezegd, dat is allemaal oppervlakkig, maar voorlópig, ze maken heel vaak een praatje met je, dat al begint bij de douane, en zelfs bij openbare toiletten. Heel aardig, vind ik. Ze zijn sowieso toch erg vriendelijk hoor. Wij krijgen in de bus bijv. 1 dollar van iemand die ons een handje helpt als wij geen kaartje kunnen kopen met een biljet van $20. En in winkels word je prettig te woord gestaan als je vragen stelt, zelfs als die over hele andere dingen gaan. Amerika binnen-komen via San Francisco gaat overigens gepaard et wat hordes. De luchthaven is verouderd, dus stervensdruk met lange rijen (overigens bouwen ze nu een nieuwe luchthaven). En met voedsel importeren doen ze moeilijk. Ze waarschuwen met boetes van $25.000, als je met voedselwaar het land binnenkomt. Wij hebben dan ook maar zo eerlijk mogelijk gespeeld. De bruine boterhammen weggegooid en aangegeven dat we krentenbollen bij ons hebben plus wat droogvlees en kant-en-klaar maaltijden. Dat bleek dus geen enkel probleem. De auto ophalen ging eenvoudig alhoewel ze ons eerst een duurdere auto proberen aan te smeren plus de nodige aanvullende verzekeringen waar ik dus helemaal niet op inga. Jammer voor de mevrouw achter de receptie, want ze doet haar uiterste best en lijkt serieus het beste voor ons te willen aanbieden maar ik trap er niet in, want ze is gewoon getraind om ons om te praten om extraatjes te nemen. De auto is een Daewoo Lanos en rijdt prima. Het is een automaat, dus makkelijker kan niet. En, in de voorbereiding in Nederland hebben meerdere mensen dat ook al aangekondigd, het verkeer is inderdaad erg relaxed en het rijdt dus ontspannen. Uiteraard is het druk rond en in de stad, maar minder dan je zou verwachten bij een agglomeratie van 7 miljoen. Parkeren is ook al niet zo'n crime als in NL, je kan op veel plekken de eerste 2 uur gratis parkeren. Kirby's Cove is de camping waar we de eerste 2 nachten staan en Ronald gaf het al aan: heel bijzonder. Een werkelijk heel spectaculaire ligging zo direct tegenover de stad SF. Je gaat vanuit de stad de Golden Gate over en meteen links is het gelegen. Als je de brug overgaat kom je vanuit een betonnen wereld, die een stad als SF uiteraard ook is, direct in een natuurlijk omgeving. Geen bebouwing meer, alleen maar natuur. Je verbaast je dan ook over dat contrast. Nou, en daar aan de overkant van de stad ligt dit piepkleine campinkje met maar 4 "sites". Midden in een schitterend bos gelegen, maar toch onmiddellijk aan zee met een prachtig klein strandje in een beschutte baai, waar nu toevallig een dode zeeleeuw/ zeehond is aangespoeld. Als we op de camping aankomen zien we twee herten midden tussen de campgrounds.

21 april: San Francisco

Hè hè ........ wat zit ik even lekker bij te komen. Jim en ik hebben net gedoucht in een hostel in de Marin Headlands. Dit hostel is van dezelfde organisatie als de camping Kirby's Cove. Op vertoon van ons bewijs dat we op Kirby's Cove hebben gestaan mogen we voor $2 p.p. hier douchen. We hadden hier wel een nachtje willen doorbrengen maar dit hostel was al vol. Ik zit nu in de gemeenschappelijke huiskamer v/h hostel en er zijn hier veel schoolkinderen aanwezig, vandaar dat alles dus vol zit. Vanmiddag zijn we weer terug gegaan naar Fort Mason om onze kampeerplaats alsnog te gaan betalen. Gisteravond toen we terug kwamen uit "downtown" SF en lekker onze tent wilden induiken bleek dat we verkeerd stonden met onze tent. Onze tent was door andere kampeerders afgebroken en bij de host en zijn vrouw hun caravan neergelegd. Echt balen! In het donker konden we weer opnieuw onze tent opzetten, Met aanwijzingen van deze host (Jerry) en zijn vrouw konden we dus vanmiddag het juiste adres in het Fort Mason vinden.

Het leven in Californië is best wel duur. Levensmiddelen zijn al gauw 75 à 100% duurder. Volgens mij zijn kleding en schoeisel ook veel duurder. Wat ik heb gezien hier in SF is dat een spijkerbroek $70 kost. (we kwamen er later achter dat vooral SF erg duur is).

Ik had het al in onze reisgidsen gelezen maar het valt echt op dat hier zoveel Aziaten wonen en leven. Ik denk zeker 3 op de 10 Amerikanen. We zijn vanmiddag ook nog een paar uurtjes in het Castro-district geweest. We wilden beiden eens door de beroemde Castrostreet lopen. Je ziet hier veel lesbo's & homo's maar ik ben er niet echt van onder de indruk. Leuk om te zien maar verder niet. Ik ben toch al wel het één en ander gewend in Nederland wat betreft openlijke uitingen van homoseksualiteit. Wij zijn nog wel even op t-shirtjacht geweest, ik had $100 van Rob meegekregen en daar moest ik 2 t-shirts van kopen. Omdat Rob een totaal andere smaak heeft kon ik niet snel slagen. Met enige hulp van Jim ben ik na 1 uur shoppen in 7 à 8 winkels uiteindelijk geslaagd. Jim en ik hebben downtown SF nu wel gezien en we gaan de komende dagen waarschijnlijk in de omgeving van de Marin Headlands wandelen. We weten nog niet precies waar maar we hebben wel een aantal ideetjes: Sausolito, Point Reyes, Muir Woods. We weten nog niet waar we vanavond gaan slapen. Hoogstwaarschijnlijk gaan we wild kamperen hier in de Marin Headlands. Volgens het meisje dat ons in dit hostel hielp (die hier werkt) kan je hier wel wild kamperen, vrienden van haar doen het ook weleens. Wanneer een ranger je betrapt dan hou je je gewoon v.d. domme is haar advies. Dat gaan we dus zo meteen dus doen. Maar nu eerst ....... koffie ..... mmmmmmm.

De koffie is hier niet erg lekker. We hebben in het centrum nog wel een redelijk bakkie gedronken, je kan er wel verschillende smaken kiezen, maar ik proef niet veel verschil. Meestal betaal je rond de ƒ 2,50, maar verse espresso, cappuccino gaat makkelijk richting ƒ 5,00 tot ƒ 7,00. De Amerikaanse koffie dan maar, is goedkoper, maar ze kennen het systeem om koffie te zetten en in grote thermoskannen te doen voor de klanten. Dan staat het alvast klaar, maar het kan dus ook oud worden, hetgeen we vandaag hebben meegemaakt.

De ontmoetingen met de locals zijn ook vandaag (Castrodistrict) erg makkelijk. De Amerikaan is zeer open en maakt snel een praatje, wat wij als prettig ervaren, En ze zijn makkelijk in de omgang, in die zin dat ze ook niet moeilijk doen over wat kleingeld, Bij een hamburgertent bijv. vroeg iemand mij gewoon heel brutaal of ik voor hem 17 ct had, zodat hij gepast kon betalen. Dat doe je toch niet zo gauw in Nederland. De eerste dagen hebben we veel tijd nodig om in en uit de stad te komen. Onze camping ligt nl. toch een behoorlijk stuk van het centrum vandaan, we doen met het avondeten dan ook niet al te ingewikkeld en kopen kant-en-klare salade, brood, kaas e.d. zodat we snel kunnen eten en niet hoeven te koken en af te wassen. Onze tweede dag was een héééééérlijke dag. Waarom? Gewoon omdat het heel rustig, heel ontspannen is gegaan. We maken geen haast, kijken niet steeds op de klok, hebben geen strikt programma om af te werken en de jetlag is volledig over. We bezoeken alleen de gay-wijk Castro en daarmee is de dag al gevuld. Veel zgn. interessante dingen, zoals het stadhuis en zo, zegt Ronald en mij niet zo heel veel. We vinden het prima om aardige dingen te bezoeken maar we gaan niet rennen om alles te zien van San Francisco, en een lijstje af te werken van de dingen die je gedaan moet hebben. Zoals Ronald al schreef gaan we nu onze tent ergens in het wild opzetten. Spannend ............

22 april: Mt.Tamalpais/Muir Woods

Wat een avontuur! We zijn gisteren iets te laat begonnen met het zoeken naar een kampeerplek in de vrije natuur. In de Marin Headlands blijkt het toch niet heel eenvoudig om een kampeerplek te vinden. In eerste instantie wilden we vlakbij onze vorige camping (Kirby's Cove) gaan kamperen maar helaas voor ons zagen we daar mensen. We hebben toen besloten om eerst maar wat brood in de auto te eten totdat die mensen weg waren. Na een half uurtje waren die mensen inderdaad weg. We besloten het pad naar Kirby's Cove af te lopen maar toen we bij het zijpaadje waren dat leidde naar de plek die we voor ogen hadden hoorden we muziek van een mondharmonica. Balen en nog eens balen want daar waren dus mensen en daar konden we dus niet wild kamperen. Wij weer terug naar de auto, trotserend een waanzinnige wind. Wat kan het hier waaien zeg! We besloten nu weer een andere plek te zoeken maar dat wou allemaal niet lukken. Het was inmiddels al pikdonker geworden. We zijn nog een trail vlakbij het hostel opgelopen om daar ergens een plek te vinden. Uiteindelijk kwam het erop neer dat we weer een uur verder waren maar nog steeds geen slaapplek hadden. We hebben nog overwogen om in een motel te gaan of naar een normale camping in San Rafaël. We besloten dan maar om in een hostel te gaan (als dat lukte want het was al laat en misschien waren de hostels vol of dicht). Omdat we nu vlakbij de auto hadden geparkeerd bij het hostel in de Marin Headlands besloten we het nog een keer bij dit hostel te vragen, voor alle zekerheid, 's middags namenlijk hadden ze geen plek voor ons in dit hostel maar we hoopten dat er misschien mensen waren die niet waren komen opdagen na een reservering. We hadden misschien 10% hoop en we liepen met gebogen hoofd naar het hostel. Omdat we niet voor de 2e keer wilden worden afgewezen vroegen we als smoes of ze ons alsnog een lijst wilden geven van andere hostels in de buurt. En toen ...... Hey you guys why don't you stay here? There are some beds available at the moment. Wij dus blij, Jim nog met een pokerface naar mij kijken of we het zouden doen. We hebben natuurlijk toegehapt en zodoende heb ik in dit hostel een heerlijke nacht gehad voor $13.

Ikzelf sliep niet zo best. In het hostel sliepen we op een slaapzaal en iemand snurkte erg hard. Gelukkig had Ronald oordoppen gehaald uit de auto; alleen was hij buitengesloten toen hij vanuit het hostel naar buiten ging. De buitendeur ging niet meer open en hij moest op het raam tikken om binnen te komen. Ik sliep onrustig omdat ik ook zat te piekeren over hoe het gaat zo tussen Ronald en mij. Het loopt best wel goed, maar natuurlijk met hier en daar een strubbelingetje, Maar dat hoort er nu eenmaal bij. Het miezert vandaag en wij zijn van plan meteen maar een camping te zoeken en het er niet op aan te laten komen. Het is nl. paasweekend, vandaag, zaterdag, dus iedereen gaat erop uit. Inderdaad blijken alle campings bij Point Reyes vol te zitten, dat ligt iets verder naar het noorden, een natuurgebied op een schiereiland direct aan zee, hetgeen ons zo mooi leek. Vol dus. Verder bellen met het State Park Mt. Tamalpais, ook naar het noorden, iets dichterbij, Daar hebben ze gelukkig plaats voor trekkerstentjes, dus wij maar daarheen. We krijgen een prachtige plek, die ik op de video zet, midden in het bos, vrij geïsoleerd gelegen. Het is erg mooi, maar wel een beetje koud, dit plekje. 's-Middags wandelen we in het schitterend John Muir Nat. monument, een beschermd gebied met veel Redwoods. Dit zijn unieke bomen, verwant aan de sequoia's, die beide alleen in Californië groeien en nergens anders op aarde. De hoogste Redwood, een naaldbomensoort, in dit park is 253 feet, dus zowat 90 m hoog, Ze zijn relatief dun, kaarsrecht, zeer hoog en erg taai, Ze kunnen wel 1000 jaar oud worden en zijn tegen bosbranden bestand. Als we de wandeling maken gaat mijn hart helemaal open, terwijl ik best wat chagrijnig was begonnen vandaag. Maar de omgeving stemt ons beiden heel optimistisch. De wandeling is mooi, maar op een gegeven moment komen we wel veel dagjesmensen tegen. Een deel van het park is goed toegankelijk gemaakt met mooie geasfalteerde paden. Wat opvalt is, dat in het park niet mag worden gerookt. Na behoorlijk verkeerd te hebben gelopen komen we moe maar voldaan bij de camping, waar we momenteel aan de cup-a-soup zitten. Verder eten we aardappelpuree, sla en gedroogd vlees. We hadden teveel water gedaan bij de aardappelpuree, dus het leek meer op soep deze keer. Ik vond het maar een merkwaardig hapje, zeker met de gedroogde garnalen door de puree. Maar goed, je moet toch wat eten. We willen 's avonds nog een rondje met de auto karren, maar de accu van de auto was leeg omdat ik de lichten had aan laten staan. Ik denk dat het komt omdat ik al weer een jaar of 3 zelf geen auto meer rij en daarom niet meer zo alert ben op dit soort dingen. Maar we hebben geluk, een man met een gigantische camper uit Massachusetts is bereid om ons te helpen en brengt via kabels vanaf zijn accu onze Daewoo weer aan de praat. Wij daarna nog lekker een rondje toeren met de kar, ook al om de accu weer goed op te laden. Waarom met de auto erop uit? Nou, omdat het hier vreselijk mooi is, ook vanuit de auto. De wegen zijn excellent gewoon. Zeer goed onderhouden met uitstekende weg bewijzering. Als we onderweg met de auto nog even stilstaan om de kaart te bestuderen en de weg te zoeken tikt een fietser op ons raampje om te vragen of we hulp nodig hebben. Zo aardig, zo gastvrij, dat is opvallend gewoon.

meer reisverslag van Californië